Skip to Content

12.குள்ளச்சாமி

குள்ளச்சாமி

அன்பர் ஒருவருக்கு காலில் வெட்டுக்காயம் பட்டது. சற்று ஆழமானது. 5, 6 நாளில் காய்ந்துவிடும். காயம் சற்று ஆழமானதால், 8, 9 நாளானாலும் ஆகும். நல்ல மருந்து போட்டால் சீக்கிரமும் குணமாகும். காயம் ஏன் பட்டது என ஆராய்ச்சி செய்தால், அவருடைய மேலதிகாரி அன்று அவரை அநியாயமாக நடத்தினார். மனம் பொறுக்கவில்லை. பதைத்துவிட்டார். வீட்டுக்கு வந்தவுடன் காயம் பட்டது. மனத்தின் ஆவேசம் காயத்திற்குக் காரணம் என்று புரிந்தாலும், மனம் மேலும் ஆவேசப்படுகிறது. ஒரு பிளாஸ்திரி போட்டுவிட்டு மறுநாள் டாக்டரிடம் காண்பிக்கலாம் என நினைத்தார். வேண்டாம் தானே ஆறிவிடும் எனத் தோன்றியது. காயம் ஆறாமல் புரையோடினால் ஆபத்து. டாக்டரிடம் போகவேண்டும் என முடிவு செய்தார்.

மனம் காயத்தைவிட்டு அதிகாரி மேல் பாய்ந்தது. யாரோ டம்ளரைப் போட்ட சத்தம் கேட்டது. மனத்தின் ஆவேசம் காயம். மேலும் மனம் அடங்க மறுப்பதை டம்ளர் காட்டுகிறது என நினைத்தார். மனம் அடங்க வேண்டும் என்று நினைத்தால், கொந்தளிக்கிறது. தன்னுடன் வேலை செய்பவர் தவறு செய்தார். அவர் அதிகாரிக்கு வேண்டியவர். அத்தவற்றை தம்மீது ஏற்றிக் குறை கூறுகிறார். அதை அதிகாரி ஏற்றுத் தமக்குத் தண்டனை தருகிறார் என்பது மனத்தைக் கிலியாகப் பிடித்துக்கொண்டது.

"நம் அறிவுக்கு அதிகாரி தவறு செய்வது தெரிகிறது. அடிமனம் இதை நாடிப் போய் பெற்றுள்ளது என நாம் அறியவேண்டும்'' என்பது அன்னையின் விளக்கமாகும் என்று புத்தி கூறியபொழுது மனம் சற்று அடங்கியது. "நம்மிடமில்லாதது நமக்கு வாராது'' என்ற சட்டப்படி தம் செயலை ஆராய அவர் ஆரம்பித்தார். சில நாட்களுக்குமுன் பெரிய மகன் செய்த குற்றத்திற்காகச் சிறியவனை தாம் தண்டித்தது நினைவு வந்தவுடன், மனம் முழுவதும் அடங்கியது. சற்று வெட்கப்பட்டார்.

"இதுவரை அறிவில்லாமல் செயல்பட்டேன். இனியாவது அன்னை சொற்படி நடக்கலாம்'' என மனம் கூறியது. அதன்படி மறுநாள் டாக்டரிடம் போவதா வேண்டாமா என முடிவு செய்யத் தெரியவில்லை. முடிவு தெரியவில்லை எனில் சமர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். அந்த எண்ணம் சமர்ப்பணமாக மறுத்தது. சமர்ப்பணம் செய்யும் அளவுக்கு நம்பிக்கையில்லை. நம்பிக்கையிருந்தால் காயம் தானே குணமாக வேண்டும். நாம் செய்யக்கூடியனவெல்லாம் தவறாமல் செய்யவேண்டும் என்ற அன்னைச் சட்டப்படி டாக்டரிடம் போகவேண்டும்.

குள்ளச்சாமியை நாய் கடித்தபொழுது அவருக்குப் பிளாஸ்திரி எடுத்துவரப் போன பையன் வருவதற்குள் அவர் காயம் மறைந்தது நினைவு வந்தது. அவர் சித்த புருஷர். அது எனக்கு நடக்குமா என்று நினைத்தார். அன்னையின் விரல் எலும்பு நொறுங்கியபொழுது ஸ்ரீ அரவிந்தர் ஸ்பர்சம் சற்று நேரத்தில் நொறுங்கிய எலும்பைக் கூடவைத்தது. அவதாரப் புருஷருக்கு நடந்தது எனக்கு நடக்குமா என மனம் கேட்டபொழுது மின்சாரம் பெரியவருக்கும், சிறியவருக்கும் ஒரே சேவை செய்வதைப்போல் அன்னை சக்தி அனைவருக்கும் உண்டு என்ற விளக்கத்தை மனம் ஏற்க முடியவில்லை.

*அதிகாரியின் அநியாயத்தின்பின் அன்னையின் நியாயமிருப்பது தெரிந்த அளவுக்கே எனக்கு அருள் உண்டு போலும். அதிகமாக ஆசைப்படக்கூடாது என மனத்தைத் தேற்றிக்கொண்டார்.

*குள்ளச்சாமிக்கும், அன்னைக்கும் கிடைத்த அருள் எனக்காகவும் காத்திருக்கிறது என்று அறிவு தெளிவாகக் கூறினாலும், உணர்வு ஏற்க மறுப்பதைக் கண்டார்.

*உணர்வு ஏற்காவிட்டால் சமர்ப்பணம் செய்ய முடியாது.

*இத்தனையும் சிந்தனையாயிற்றே. மனம் சிந்தித்தால் சமர்ப்பணம் செய்ய முடியாதே என நினைத்துக்கொண்டு தூங்கிவிட்டார்.

மறுநாள் எழுந்தபிறகு காயம் நினைவு வரவில்லை. குளிக்கப் போகும்பொழுது காயம் நினைவு வந்தது. அதன்மீது தண்ணீர்ப் படாமலிருப்பது அவசியம் என்பதால் டாக்டரிடம் போகும்வரை பெரிய பிளாஸ்திரி போட விரும்பி காயத்தைக் கண்டார். காயம் முழுவதும் காய்ந்து போயிருந்தது!

****



book | by Dr. Radut