Skip to Content

01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் IV

யோக வாழ்க்கை விளக்கம்

கர்மயோகி

751) நல்லவனாக இருப்பது அகந்தையற்ற நிலை. நல்லவன் எனப் பெயரெடுக்க விரும்புவது அகந்தை.

நல்லவனுக்கு அகந்தையில்லை.

இயல்பாக நல்ல குணம், புத்திசாலித்தனம், திறமை, போன்ற உயர்ந்தவை பலருக்குண்டு. இதை அவர்கள் அறிவதும் உண்டு, அறியாமலிருப்பதும் உண்டு. அழகானவரை அனைவரும் கவனிப்பார்கள். சிறு வயதிலிருந்தே குழந்தையின் அழகை மற்றவர் அறிவார்கள், பேசுவார்கள். அழகாக இருப்பதால் அகந்தையில்லை. தான் அழகானவள் என்று நினைத்து அதற்கேற்ப நடக்க ஆரம்பித்தால், அது அழகின் வெளிப்பாடன்று, அகந்தையின் வெளிப்பாடு.

தான் எனும் முனைப்பில்லாமல் எந்த உயர்வுக்கும் போகலாம். எவ்வளவு பெரிய பதவியையும் வகிக்கலாம். அவை வளர்ந்தபடியிருக்கும். தொடர்ந்து வாய்ப்புகள் வந்து கொண்டேயிருக்கும். நடைமுறையில் இதுபோல் இருக்க முடிவதில்லை.

நல்லவர் என்பவருள் இதுபோன்றவர் உண்டு. இளம் வயதில் ambition வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும், பெரிய பட்டம் பெறவேண்டும், பெரிய உத்தியோகம் வகிக்கவேண்டும், அளவுகடந்த சொத்தை அன்றே பெறவேண்டும், தலைவனாக வேண்டும்,குடும்பத்தில் அனைவரும் தமக்குக் கட்டுப்பட வேண்டும், ஏராளமான பணத்தை வாரி வீசி வாழவேண்டும், ஊரில் பெரிய மனிதன் எனப் பெயர் பெறவேண்டும், இலக்கியத்தில் இணையற்ற உயர்வு பெறவேண்டும், ஒரு வருஷமாவது மந்திரி பதவி தேவை, எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்லும் பொது அறிவு general knowledge வேண்டும் என்றெல்லாம் மனம் நினைப்பதுண்டு. சிலருக்கு அவை பலிக்கும். நினைத்தது பலிக்காவிட்டால் வேறு பலிக்கும். பலருக்கு நினைவோடு வாழ்வு முடியும். அவர்களுள் நல்ல உள்ளம் கொண்டவர் சிலர், எனக்கு அந்த ஆசையெல்லாம் கிடையாது,

நல்லவன் எனப் பெயர் வாங்க வேண்டும்

என்பதே என் குறிக்கோள் என்பவருண்டு. உடன் உள்ளவர் அனைவரும் இதைப் போற்றுவார்கள். 'நல்ல மனிதன்', 'நம்மால் இதுபோல் இருக்க முடியவில்லையே' என்று கருதுவார்கள். இது நல்லது என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் இங்கு ஆரம்பித்தால், அது நல்லதில் முடியாது. நல்லது என்பதின் பெயரால் நமக்குத் தவறு ஏற்படும். ஆன்மீகத்தில் அது பெரிய தவறாகும். ஆன்மாவுக்கு ஊறு செய்யும். தவறு செய்பவன் தயங்குவான், பயப்படுவான், தவறு என்று தெரிவதால் தன்னைத் திருத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் எப்பொழுதும் இருக்கும். நல்லவன் என்று பெயர் எடுக்கவேண்டும் என்று நினைப்பது நல்ல எண்ணம் என்பதால் அதனுள் உள்ள குறை தெரியாது. குறை தெரியாததால், குறை வளர்ந்தபடியிருக்கும்.

இயல்பாக நல்லவனாக இருக்கும்பொழுது நம்மைப் பற்றி நினைப்பதில்லை, நல்லதைப் பற்றியும் நினைப்பதில்லை. ஏனெனில் அது இயல்பாக உள்ளது. நல்லவன் என்று பெயர் எடுக்கவேண்டும் எனில் நாம் இடைவிடாது அதையே நினைக்கின்றோம். அந்நினைவு நம்மைப் பற்றியே நாம் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதாக முடியும். நம்மைப் பற்றியே நாம் நினைப்பது சுயநலத்தை வளர்க்கும். அதுவும் (மற்றவர்களைவிட) நல்லவன் எனப் பெயர் எடுக்கவேண்டும் என்றால் தன்னை உயர்வாகக் கருதும், அது அகந்தையை வளர்க்கும்.

மனிதன் உயிரோடு இல்லை என்றால் அவனை நல்லவன் என உலகம் பேசும். காலமானபின் ஒருவரைக் கெட்டவன் என உலகம் கூறுவதில்லை. உயிரோடுள்ளவரை நல்லவன் என ஒருவரைப் பேசினால் அது, "அவன் பணக்காரன், நல்லவன் என அவனைப் பேசாவிட்டால் உபத்திரவம் வரும்" என்பதே பொது விதி.

  • உலகம் வல்லவனை, அதுவும் எவன் வலிமை நிச்சயமாகப் பாதிக்குமோ அவனை, நல்லவன் என வாயார, மனமார, உளமாரப் புகழும்.
  • இதைப் புகழ் என உலகம் எடுத்துக் கொள்ளும்.
  • அனைத்துலகம் நாடுவது அவ்வலிமையையே.
  • வலிமையை நாடும் மனம், தன்னையே ஏமாற்றிக்கொண்டு தான் நல்லவன் என்று பெயரெடுக்க முனைவதாக அறியும்.
  • நல்லவனாக இருப்பது மேற்சொன்னதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது.
  • ஒன்றை நாடும் மனம், வேறொன்றை நாடுவதாகக் கொள்வது illusion மாயை எனப்படும்.
  • அகந்தை தன்னை வலுப்படுத்தும் முறைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். 

உலகில் சேவை செய்தவர் ஆயிரக்கணக்கானவர். பெரிய சேவை செய்தவர்கட்குப் பெரிய பரிசு கொடுத்ததும் உண்டு, எந்தப் பரிசும் கொடுக்காததும் உண்டு. கொடுத்த பரிசை பெரியவர்கள் மறுத்ததும் உண்டு. எந்தச் சேவையும் செய்யாமல் எவரோ செய்த சேவைக்கு ஏராளமான பரிசு பெறுவதும் உலக வழக்கு. மகாத்மா காந்திக்கு நோபல் பரிசு அளிக்காத உலகம், அவரைப் பின்பற்றிய மார்ட்டின் லூதர் கிங் என்பவருக்குக் கொடுத்தது. நேருவுக்கு நோபல் பரிசில்லை, ஸ்ரீ அரவிந்தரையும் உலகம் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஆஸ்பத்திரி சேவை செய்ததை உலகம் கண்டுகொண்டது. ஆரோவில் நகரம் நிர்மாணித்ததைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஐன்ஸ்டீனுக்கு 8 ஆண்டு பரிசு தர தயங்கிய உலகம், கொடுத்தபொழுது அவருடைய Theory of Relativityக்குக் கொடுக்கவில்லை.

பரிசுகள் சர்க்கார் தருவது. நல்லவன் என்ற பெயரை மக்கள் தருவார்கள். ஷேக்ஸ்பியரின் சிறப்பான 4 நாடகங்களும் tragedies வருத்தமான கதைகள். ஷேக்ஸ்பியர் மனித வாழ்வின் சிறப்பைப் படம் பிடித்துக் காட்டினார். ஆனால் அதை மனிதனின் தோல்வி மூலமாகக் (tragedy) காட்ட முடிந்தது. அது 400 வருஷத்திற்குமுன். இன்றும் மனநிலை, உலகத்து மனநிலை, பெரும்பாலும் அதுபோன்றேயிருக்கிறது. மனிதனின் குணத்தை comedy நல்ல முடிவுமூலமாகப் படம் பிடிக்கும் எழுத்தோவியம் இதுவரை எழவில்லை. நல்ல பெயர் எடுக்க முனைவது பழைய உலகத்திற்குரியது, நல்லவனாக இருப்பது அன்னை வாழ்வுக்குரியது.

****

752) நிகழ்கால நினைவு சந்தோஷத்தை அளிக்கும். கடந்த  காலத்தையோ எதிர்காலத்தையோ நினைப்பது ஏமாற்றம் தரும்.

ஏமாற்றமெல்லாம் சந்தோஷத்தை உற்பத்தி செய்பவை. கட்டுப்பாட்டிற்குரிய கல்லூரிப் படிப்பு பட்டத்தில் முடியும். ஆஸ்பத்திரி வாழ்வு உடல்நலத்தைத் தரும். சிறந்த எதிர்காலத்திற்காக அதைப் பொறுத்துக்கொள்ளலாம். அதற்கு அடுத்த நிலையுண்டு. படிப்பில் ஊன்றி நிலைத்து அளவுகடந்த சந்தோஷத்தைக் காணலாம். ஆப்பரேஷனுக்குப்பின் படும் வேதனையில் அதே சந்தோஷத்தைக் காணமுடியாது. எனினும் அங்கும் அது உள்ளது. துரோகத்தால் வதையும் மனிதன், துரோகியின் கண்ணோட்டத்தில் பிரச்சினையை அறிய முயன்றால், துரோகத்திலும், துரோக மனப்பான்மையிலும் அதே சந்தோஷத்தைக் காணலாம்.

துரோகத்தின் தூய்மை.

அளவு கடந்து சந்தோஷமாகத் துள்ளி ஓடும் குழந்தை கடந்ததையோ, எதிர்காலத்தையோ நினைப்பதில்லை. வயது வந்தபின் அதுபோன்ற சந்தோஷம் ஒருவர் வாழ்வில் ஏற்பட்டு அவர் தன்னை மறந்திருந்தால், "இவருக்குத் தலைகால் புரியவில்லை. எதிர்காலத்தை நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை" என்பார்கள். எதிர்காலத்தை நினைத்தால் சந்தோஷம் போய்விடும். அப்படி நினைக்காததால்தான் சந்தோஷம் எழுகிறது. அதுவே சூட்சுமம்.

எதிர்காலத்தை மறந்தால் சந்தோஷம் எழும். ஆப்பரேஷனுக்குப்பின் வேதனைப்படுபவர் ஏன் அது தனக்கு வந்தது என்று அறியமுயன்றால், எந்த தன் குணம் இந்த வேதனைக்கு அடிப்படை எனப் புரிந்தால், வேதனை 98% குறையும். கான்சர் பேராசையுள்ளவர்க்கு வருகிறது என்கிறார் அன்னை. பேராசைக்காரர் அதை அறிவதில்லை, ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஏற்றுக்கொண்டால் கான்சரே குணமாகும். மூலம், பௌத்திரம் வந்தவர்கள் எரிச்சலாகப் பேசுவார்கள். அது வியாதியால் வந்தது. உண்மையில் எரிச்சல் குணம் உள்ளவர்க்குப் பௌத்திரம் வரும். எரிச்சலை விட்டொழிக்க முன்வந்தால் பௌத்திரம் குணமாகும்.

கடந்தது நினைவுக்குரியது. எதிர்காலம் கற்பனைக்குரியது. இரண்டும் மனத்தில் எழுபவை. நிகழ்காலம் ஆன்மாவுக்குரியது. அதிலும் மனம் கலக்கும். கடந்ததிலிருந்து மனத்தை விலக்குவது கடினம். நிகழ்காலத்தில் மனத்தைச் சேர்ப்பது கடினம். ஆன்மாவுக்குரியது என்பதால் அனந்தனுக்குரியது. ஆனந்தம் என்பதற்கு அனந்தம் எனப் பெயர்.

கட்டுப்பாடு சந்தோஷத்தைக் குறைக்கும். கட்டுப்பாடு அதிகமானால் வலி ஏற்படும். அதையே கொடுமை என்கிறோம். கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிரானது சுதந்திரம். சுதந்திரம் இருந்தால் சந்தோஷம் எழும். முழுச் சுதந்திரமிருந்தால் கட்டுப்பாடு வரமுடியாது. கட்டுப்பாடற்ற முழுச் சுதந்திரம், ஆனந்தத்தைத் தரும். அதனால் அதை அனந்தம் (சுதந்திரம்) என்றார். நிகழ்காலம் ஆன்மாவுக்கும், ஆனந்தத்திற்கும், அனந்தனுக்கும் உரியது என்பதால் அது சந்தோஷத்தைக் கொடுக்கும்.

உலக வாழ்வை மனிதன் அது உள்ளதைப்போல் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளான். அது நல்லதும், கெட்டதும் கலந்தது. நம் விதிப்படி வருவதை ஏற்று அனுபவிக்க மனிதன் முடிவு செய்துள்ளான். வாழ்வில் சந்தோஷம் மட்டும் இருக்கமுடியும் என்பதை மனிதன் இன்று நம்பும் மனநிலையிலில்லை.

ஸ்ரீ அரவிந்தம், "மனிதன் தன் மனத்தால் இதை நம்பினால் அது உலகில் நடக்கும்" என்கிறது.

இதன் தத்துவம் என்ன? அதற்குரிய விளக்கம் என்ன? கடந்த காலக் கஷ்டங்கள் என்னாவது? எதிர்கால நிலையற்ற பயங்கரம் எப்படி நம்மைவிட்டு வைக்கும்? ஏமாற்றம், வலி, துரோகம் உள்ளவரை மனம் எப்படி ஸ்ரீ அரவிந்தம் கூறுவதை ஏற்கும்? 

  • ஏமாற்றம், வலி , துரோகம் உள்ளவரை எப்படி மனம் நம்பும்? என்பதை மாற்றி,
  • மனம் நம்பினால் ஏமாற்றம், வலி , துரோகம் மறையும் என ஸ்ரீ அரவிந்தம் கூறுகிறது. 

அதற்குரிய விளக்கம் :

காரியத்தைச் சாதிக்கக் கட்டுப்பாடு வேண்டும். கட்டுப்பாட்டுடன் படித்தால் படிப்பு பட்டம் பெற்றுத் தரும், சந்தோஷம் எழும். பட்டத்தில் படிப்பை முடிக்காமல் அறிவை நாடினால் அபரிமிதமான சந்தோஷம் எழும். இதே சட்டமே வலிக்கும், துரோகத்திற்கும் எனினும், லீலை என்ற கருத்தையும், அறியாமை ஏற்பட்டதின் தத்துவ விளக்கமும் தெரியும்வரை அவை விளங்கா. சுருக்கமாகக் கூறலாம். ஆனந்தமே வலியாக மாறியதால் வலியை மாற்றும் இரஸவாதம் தெரிந்தால் ஆனந்தம் வரும். நட்பு இனிமை தரும். துரோகம் கொடுமையானது. இறைவனிடம் உள்ள நட்பை இனிமையாக்குவது நம் கடமை. அதனின்று வழுவும்பொழுது இறைவனின் கருவிகள் இணைந்து வந்து நம்மை இறைவனை நோக்கித் திருப்பும் பாதை நமக்குத் துரோகமாகத் தெரிகிறது. அதன் விவரம் தெரிந்தவுடன் துரோகம் என்பது உயர்ந்த நட்பு என விளங்கும். அதை விளங்க வைக்கும் கருவி துரோகி.

இதுவரை பட்ட வலியும், நஷ்டமும் அறிவுக்கு ஆனந்தமாகவும், இனிமையாகவும் விளங்கியபின் வாழ்வு தானே சந்தோஷமாக மாறும்.

****

753) இறைவனுக்குப் பிரச்சினையில்லை. சிருஷ்டி மலர்வதை அனுபவிக்கும் இறைவன், அதைத் துரிதப்படுத்தி அனுபவிக்கின்றான்.

மலர்ச்சியின் ஆனந்தம்.

நாம் இறைவனை நினைக்கும்பொழுது மனித உருவத்தில் அவனைக் கருதுகிறோம். நமக்குப் பெயரிருப்பதைப்போல் அவனுக்கும் பெயரிடுகிறோம். நமக்குள்ள உணர்ச்சி, அறிவு போன்றவை அவனுக்கும் இருப்பதாக நாம் நினைக்கிறோம். ஆஸ்பத்திரியில் சேர்ந்திருப்பவருக்கு, அங்கு வருபவர்களைப் பார்த்தால் அவர்களும் நோயாளிகள் என நினைப்பது சகஜம். நோயாளிகள் தவிர ஆஸ்பத்திரி சிப்பந்திகள், நோயாளிகளுடன் வருபவர்கள், டாக்டர்கள், பழம், ரொட்டி சப்ளை செய்பவர்களும் வருவது நோயாளிக்குத் தோன்றுவதில்லை. தன்னைப்போல் பிறரை நினைக்கும் பழக்கம் ஆண்டவனை நினைக்கும்பொழுது அவருக்கு என்ன பிரச்சினை, தன் பிரச்சினையை ஆண்டவன் எப்படித் தீர்க்கின்றார் என நினைப்பது இயல்பு. அவருக்குப் பிரச்சினைகளில்லை எனத் தோன்றுவது சிரமம். தகப்பனார் சம்பளத்திற்குள்ள உத்தியோகத்தை ராஜினாமா செய்தபின் சொந்தத் தொழில் ஆரம்பித்தார். மகன் அவரை இப்பொழுது யார் உங்களுக்கு சம்பளம் தருகிறார்கள் என்று கேட்டான். இப்பொழுது தகப்பனார் பிறருக்குச் சம்பளம் கொடுக்கிறார், அவருக்கு யாரும் சம்பளம் தருவதில்லை. அவர் பெறுவது வருமானம் என சிறுவனுக்குப் புரிவதில்லை.

வேலையிலுள்ளவரை ஆபீசுக்குப் போகிறோம். வீட்டு வேலையிருந்தால் லீவு போடுகிறோம். ரிடையர் ஆனபின் வாழ்நாள் முழுவதும் லீவுதான். வேலைக்கே போகாத செல்வருக்கு வாழ்வே லீவுதான். மனிதன் காலத்திற்குட்பட்டவன். இறைவன் காலத்தைக் கடந்தவன். மனிதனுக்குக் காலம் முக்கியமானதால் அவசரம் உண்டு. இறைவனுக்கு அவசரமில்லை. இயற்கை (Nature) காலத்தால் ஏற்பட்டது. என்றாலும் இறைவன் காலத்தைக் கடந்தவன் என்பதுபோல், இயற்கையும் காலத்தால் மனிதனைப்போல் கட்டுப்படாதது. இறைவன் காலத்தைவிட உயர்ந்தவன். இயற்கை காலத்தினின்றும் தாழ்ந்தது. இருவரும் காலத்தால் பாதிக்கப்படாதவர்கள். இயற்கைக்கும் அவசரமில்லை. தான் செய்யும் காரியங்களை நிதானமாக, அனுபவித்து, ஆனந்தம் வெளிப்படும் வகையில் பொறுமையாகச் செய்வது இயற்கையின் பழக்கம். (She has eternity before her) காலம் கடந்த நிலை அவளுடையது என்கிறார் அன்னை.

இறைவன் இருக்கிறான். இப்படித் தானிருக்க வேண்டும் என்ற நியதி அவனுக்கில்லை. ஒளியாகவுமிருக்கலாம், இருளாகவுமிருக்கலாம், அசைவாகவுமிருக்கலாம், அசைவற்றும் இருக்கலாம். வேறு எந்த வகையாக இருக்க அவன் பிரியப்பட்டாலும் அப்படியிருக்க முடியும். லீலை என்பதை இறைவன் மேற்கொண்டுள்ளான். சும்மா இருந்து சுகம் பெறும் நிலையை மாற்றி சிருஷ்டியை ஏற்படுத்தி, பரிணாமம் மூலம் புதுவகையான ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க அவன் முடிவு செய்ததால், சிருஷ்டியுள்ளது.

அந்த சிருஷ்டி மலர்வதே அவன் நாடும் ஆனந்தம்.

மலர்ச்சி பரவியும் நிறைந்துமிருப்பது பேரானந்தம்.

பிரச்சினை மனத்திற்கும் மனிதனுக்கும் உரியது.

மலர்ச்சியும் ஆனந்தமுமே இறைவனுக்குரியது.

சிருஷ்டி அவனுக்குத் தருவது இயற்கையின் மலர்ச்சி.

பூரண யோகம் நாடுவது ஆன்மீக மலர்ச்சி.

ஆன்மா, ஆண்டவனாகி, ஏற்படும் மலர்ச்சி அவன் நாடுவது.

ஆண்டவனாகிய ஆன்மா ஸ்ரீ அரவிந்தர்.

அன்னை அப்பாதையில் அவரையும் கடந்து நின்றார்.

நம்மையும் அப்பாதைக்கு அழைப்பது பூரண யோகம்.

ஏன் இந்த சிருஷ்டி? என்ற கேள்வியை நாம் கேட்க முடியாது என்ற பரம்பரைக் கருத்தை ஸ்ரீ அரவிந்தர்,

"எல்லாம் வல்லவன் இறைவன். எல்லாவற்றையும் தன்னுள் பெற்றவன். எந்தத் தேவையும் இல்லாதவன், எவராலும் வற்புறுத்த முடியாதவன், சிருஷ்டியை மேற்கொண்டான் எனில் அதற்குக் காரணம் என்று நாம் கூறமுடியுமா?" என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார். எழுப்பியவர் அவரே விடையளிக்கிறார். அவ்விடை,

"ஆனந்தம் பெற இறைவன் சிருஷ்டியை மேற்கொண்டான் என்பதே பொருத்தமான பதில்"

என்ற சொற்களால் கூறுகிறார்.

மனிதன் இறைவனாக வேண்டும் என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம். மனிதனாக உள்ளவரை அவனுக்குப் பிரச்சினையுண்டு, இறைவனுக்குப் பிரச்சினையில்லை. நாம் ஆனந்தத்தைத் தேடுகிறோம், சில சமயம் கிடைக்கிறது, பல சமயம் வலி கிடைக்கிறது. இறைவன் நாடும் ஆனந்தம் தவறாது கிடைக்கிறது. இதுவே நாம் இறைவனைப் பற்றியும், சிருஷ்டியைப் பற்றியும் அறிந்தது. இப்பொழுது ஸ்ரீ அரவிந்தர்,

பரிணாமத்தைத் துரிதப்படுத்தி சத்தியஜீவன் பிறக்கவேண்டும்

என்கிறார்.

பிரச்சினையில்லாத இறைவன், தவறாது தான் தேடும் ஆனந்தத்தைப் பெறுபவன் ஏன் பரிணாமத்தைத் துரிதப்படுத்தி சத்திய ஜீவன் பிறக்கவேண்டும் என்கிறான். பரிணாமம்தான் அவன் தேடும் இன்பமாயிற்றே, ஏன் அதைத் துரிதப்படுத்தவேண்டும் என்பது கேள்வி. இறைவன் தேடுவது ஆனந்தம், சச்சிதானந்தத்தில் ஆனந்தம் (Bliss) எனப்படும். அதைவிட உயர்ந்த ஆனந்தம் சிருஷ்டியில் இறைவன் வெளிப்படும்பொழுது எழும் ஆனந்தம் (Delight).

  • ஆனந்தத்திற்கு இவ்விரு நிலைகள்தானுண்டா?
  • ஆனந்தம் அதிகரிக்க அளவில்லை, ஏனெனில் அது அனந்தம். 

பரிணாமம் இன்று நடப்பதுபோல் நடந்தால் இறைவன் பெறும் ஆனந்தம் ஒன்று. அது துரிதப்படுத்தப்பட்டால், இறைவன் பெறும் ஆனந்தம் அதிகம்.

அன்னை தம் கடைசி நாட்களில் இறைவன் பெறும் ஆனந்தத்தைக் கண்டார். கண்டவர், "ஓகோ, இறைவன் இப்படித்தான் ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கிறானா?" எனக் கூறினார். சத்தில் ஆரம்பித்து, ஜடத்தில் முடிந்து, மீண்டும் ஜடத்தில் ஆரம்பித்து சத் வரை சென்று, முடிவாக, பிரம்மத்துள் சிருஷ்டி கிரகிக்கப்படுவதில் இன்று நாம் - மனிதன் - உள்ள நிலை 10. மேலும் சிருஷ்டியில் 6 நிலைகள் உள்ளன.

  • நிலை உயர்ந்தால் ஆனந்தத்தின் தரம் உயரும்.
  • அது இந்த சிருஷ்டிக்குரியது.
  • பிரம்மத்திற்கு அதுவே முடிவன்று.
  • பிரம்மம் எதையும் செய்யும், எந்த நிலைக்கும் உயர்த்தும்.

சிருஷ்டி மலர்வது, இறைவனின் மலர்ச்சி. அம்மலர்ச்சியின் தரத்தைப் பொருத்தது இறைவனின் ஆனந்தம். 

****

754) புரியாதவரை மனிதனுக்குப் பிரச்சினையுண்டு. புரிந்தால் பிரச்சினை இல்லை. புரியாதவரை பிரச்சினையாக இருந்தது, புரிந்தவுடன் பிரச்சினையாக இருப்பதில்லை. பார்வை மாறினால் பிரச்சினை கரைகிறது.

மாறிய பார்வை, கரையும் பிரச்சினை.

அனுபவமில்லாத விஷயம் மலைபோலப் பாரமாக இருக்கும். தவறாகப் புரிந்துகொண்டவை பயத்தை எழுப்பும். விளங்காதவை சிக்கலாகப்படும். முதல்முறை கோர்ட் சம்மன் பெற்றவர், ஆடிப்போவார். திவாலானதுபோல் நடுங்குவார். கோர்ட் விவகாரம் தெரிந்தவர்கட்கு அந்தப் பயம் இருக்காது. சம்மன் வந்தால் என்ன செய்யவேண்டும் என்று தெரியும். அது பிரச்சினையாகாது.

சட்டத்திலும், நடைமுறையிலும், வாழ்க்கையின் வழிகளிலும் நமக்குப் புரியாதவை ஏராளம். அது நமக்குப் பிரச்சினையாகிவிடும். பிரியமான கணவன், அதிகமாகத் தன்னை விரும்புவதைத் தவிர்க்க மனைவி எரிந்து விழுந்தாள். கொஞ்ச நாளில் கணவன் மனைவியைப் புரிந்துகொண்டான். நெருக்கத்தைக் குறைத்துக்கொண்டான். தூரம் ஏற்பட்டது. மனதால் விலகியவர், நடைமுறையில் விலகும்வரை தூரம் ஏற்பட்டு அதுவே வாழ்க்கை முழுவதும் அமைந்தது. தான் கணவனை விலக்கியதை அவள் அறியமாட்டாள்.

இதுபோன்ற மற்றொரு மனைவியைக் கணவன் பொறுத்துக் கொள்ளாமல் அவள் வீட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டான். தான் வாழ்ந்த நாட்களை நினைத்து அவன்மீது மனதால் பிரியப்பட்டு அழுதாள். அவனே வந்து அழைத்துக்கொண்டு போனான். ஒருத்திக்குப் பிரச்சினை தீரவில்லை, அடுத்தவளுக்குத் தீர்ந்தது. ஆனால் இருவருக்கும் புரியவில்லை.

மனதாலும், குணத்தாலும் விலக்கினால் வாழ்வில் விலகிவிடுவோம் என்பது புரியவில்லை. புரிந்தால் அதனால் ஏற்பட்ட பிரச்சினை விலகும்.

தம்பி தனக்குப் போட்டியாக நடப்பதை அண்ணனால் பொறுக்க முடியவில்லை. நாளுக்கு நாள் அவன் செய்வனவெல்லாம், சொல்லும் சொற்கள் எல்லாம் காதில் நாராசமாக விழுந்தன. இனி இந்தத் தம்பி முகத்தில் விழிக்கக் கூடாது என்று முடிவு செய்துவிட்டான். தம்பி அண்ணனிடம் வந்து தன் தாம்பத்ய வாழ்க்கையை அந்தரங்கமாகப் பேசினான். சொல்வனவற்றை எல்லாம் கேட்டால் இப்படியும் ஒருத்தி இருப்பாளா, பேசுவாளா என நினைக்க முடியவில்லை. தம்பியின்மீது அளவுகடந்த பரிதாபம் ஏற்பட்டது. போட்டியால் அவன் எழுப்பிய கோபமும் சற்று குறைந்தது. வாழ்க்கை இப்படியிருந்தால் தம்பி வெளியில் எப்படி வேலை செய்வான் என்று யோசனை செய்யும்பொழுது திடீரென தம்பி தன்னுடன் அடாவடியாகப் போட்டி போடுவது தாம்பத்ய கோளாறில் எனப் புரிந்தது. புரிந்தவுடன் மனம் மாறியது. தானே முன்வந்து போட்டியை விட்டு விலகினான்.

தகப்பனார் அக்காவுக்குத்தான் செய்வார், எனக்குச் செய்யமாட்டார் என்று நினைக்கும் தம்பிக்கு, தகப்பனாரின் செயல் தன் எண்ணத்தால் உற்பத்தியானதாகப் புரிவதில்லை. தான் அதுபோல் நினைத்ததால்தான், தகப்பனார் அப்படி நடக்கின்றார் என்று அவனால் நினைக்கவும் முடிவதில்லை. ஆனால் அதுவே உண்மை. உண்மையை மனம் ஏற்றால் செயல் மாறிவிடும், தகப்பனார் மாறிவிடுவார்.

ஜடம் சச்சிதானந்தமாவது திருவுருமாற்றம் என்று எழுதிய பகவான், அத்திருவுருமாற்றத்தை நம் ஜீவனில் எப்படிப் பூர்த்தி செய்வது என இரு பெரிய நூல்கள் எழுதினார். அவற்றின் சுருக்கமாக,

ஜடத்தைப் பற்றிய நம் எண்ணம் மாறினால்,

ஜடம் சச்சிதானந்தமாக மாறும்.

பார்வை மாறினால் உலகம் மாறும்

என்று எழுதினார்.

பிரச்சினை என்பதற்கு விபரம் தெரியாதபொழுது ஏற்படும் குழப்பம் எனவும் கூறலாம். விபரம் தெரியாதவரை உடல் நடுங்கும், தெரிந்தால் பயம் போய்விடும் என்பது ஒரு மனநிலை. விபரம் தெரிந்த இடத்திலும் நம்பிக்கை சரியில்லாததால் பயமும் குழப்பமும் ஏற்படும். இவற்றிற்கெல்லாம் நம் வாழ்வில் பல உதாரணங்கள் உண்டு.

****

755) மாறிய பார்வை மனத்தின் பிரச்சினைகளைக் கரைக்கிறது. உணர்வில் மாறிய நோக்கம் உள்ளத்தைப் பூரிக்கச் செய்யும். உடல் உணர்வு physical sensitivities மாறினால் உள்ளும் புறமும் திருவுருமாறும்.

உடல் திருவுருமாறும் உள்ளுணர்வு.

மாற்றம் சக்தி வாய்ந்தது. என்மீது நண்பர் வெறுப்பாக இருக்கிறார் என்பது, எனக்கு அவர்மீது வெறுப்பு என்று நாம் அறியவேண்டும். என் மனதிலுள்ள வெறுப்பே அவரிடமிருந்து பிரதிபலிக்கிறது, நான் மாறினால் அவர் மாறுவார் என்பது உண்மை. அதை சோதனை செய்து பலன் கண்டு பிரமித்தவர் அநேகர்.

மனத்தின் அபிப்பிராயத்தைவிட உணர்வுக்கு சக்தியுண்டு. உணர்வு மாறினால் உலகமே மாறும். எவருக்குமே நல்லது செய்ய முடியாதவர் ஒருவர், தீங்கு செய்ய சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் தவறவிடமாட்டார். இவருக்குக் கீழ்பட்டு நடப்பவரிடம், "உன் திட்டங்கள், கம்பனிகள் முன்னுக்கு வரக் கூடாதது அல்லவா?" என்று நேரே கேட்கும் குணம் உள்ளவர். இவர்மூலம் எனக்கு நல்லது நடக்கவே முடியாது என்று எவரும் அறியும் உறவு. பக்தர் அந்நிலையிலும் அந்த உணர்வுக்கு இடம் தரவில்லை. கொஞ்சநஞ்சம் இருந்த தவறான உணர்வையும் நேர் எதிராக மாற்றி, "அன்னை இவர்மூலமும் எனக்கு நல்லது செய்ய முடியும்" என்று கருதிய அதே நேரம், அவர் வாழ்விலே பெற்ற பெரிய சொத்தைப் பெறும் வாய்ப்பை அந்த "நல்ல" மனிதர் முன்கை எடுத்து முடித்து வைத்தார். உணர்வு சக்தி வாய்ந்தது. அது மாறினால் எதுவும் மாறும்.

கணவனுடைய தவறான தொடர்பைப் பற்றி மனைவிக்குச் செய்தி வருகிறது. அவள் நம்புகிறாள். நம்பியதே உண்மையாகிறது. மனைவியைப் பற்றி தாறுமாறான செய்தி கணவனுக்கு வருகிறது. க்ஷணத்தில் கொலைக்குத் தயாராகிறது. மகன் போதை மருந்தில் மூழ்கிவிட்டான் என கல்லூரியிலிருந்து கடிதம் வருகிறது. இனி எனக்கு உயிர் போனால் நல்லது என பெற்றோர் நினைக்கிறார்கள். உயிரும் போகிறது. இதுபோன்றவை கடுமையான, கொடுமையான நிகழ்ச்சிகள். மனிதனுக்கு வரக்கூடாது. வந்துவிட்டால் அத்துடன் அனைத்தும் முடிந்துபோகும்.

இத்தனையும் உண்மையானாலும், அன்னையிடம் வேறொரு உண்மையும் உண்டு. என் கணவரை எனக்குத் தெரியும். அவரைப் பற்றி எதையும் நான் நம்பமாட்டேன். அன்னையை மட்டுமே நான் நம்புகிறேன் என்ற நேரம் மனம் பேதலிப்பதற்குப் பதிலாக தெம்பாகத் துள்ளி எழும். வந்த சேதியைக் கவனித்தால் நடந்த விஷயத்தில் கணவனுடைய பெருமைப்படும் குணம் வெளிப்பட்டது தெரியும். நடந்த நிகழ்ச்சியானாலும் அதன் முடிவை நிர்ணயிப்பது செய்தியன்று, உள்ளுறை உணர்வு. உணர்வு சரியாக இருந்து மனம் அன்னையை நம்பினால், உயர்ந்த செய்தி மட்டுமே வரும். நடக்க இருந்த தவறும் தடம் மாறி நல்லதாக முடியும். இது உணர்வுக்குரிய திறன்.

உடலின் திறன் தலையாயது, மிகப் பெரியது. யோகப் பலனை அளிக்கவல்லது. உள்ளும் புறமும் திருவுருமாற்றம் தரவல்லது. அதனால் புற நிகழ்ச்சிகளை நிர்ணயிக்க முடியும், உலகின் போக்கை நிர்ணயிக்க முடியும்.

எந்தச் சூழ்நிலையையும் மனமாற்றம் மாற்றும்.

எந்த நிகழ்ச்சியையும் உணர்வு மாறினால் மாற்ற முடியும்.

நடந்துபோன நிகழ்ச்சியும் மாறி நல்ல பலனைத்

தரவேண்டுமானால் உணர்வின் மாற்றம் உடலின் ஆழத்தைத் தொடவேண்டும்.

அண்ணனும் தம்பியும் உதவாத இடத்து அடி உதவும். தவறு செய்து அடி வாங்கியவனுக்கு மீண்டும் அதையே செய்யத் தோன்றும், ஆசையாகவுமிருக்கும். அந்நேரம் வாங்கிய உதை நினைவுக்கு வரும், உடல் நினைவுபடுத்தும், எல்லாம் அடங்கிவிடும்.

சிலபேர் துடுக்காகப் பேசுவார்கள், மறித்துப் பேசுவார்கள், மறுத்துப் பேசுவார்கள், அப்படிப் பேச சந்தோஷப்படுவார்கள். அதற்காகப் பெருமைப்படுவார்கள். இவர் அதிகாரியாக இருந்தால், கீழுள்ளவர்கள் கேட்டுக்கொள்வார்கள். "பல்லெல்லாம் கொட்டும்படி அறையலாம் போலிருக்கிறது" என்று நினைத்துக்கொள்வார்கள். ஒரு பெண்ணுக்கு இதுபோன்ற பழக்கம். டாக்டரைப் பார்க்கவேண்டும். முக்கிய விஷயம். ஊரில் பெரிய டாக்டரைப் பார்க்கவேண்டும். அவர் மருந்து கொடுப்பார், கேள்வி கேட்க அனுமதிக்கமாட்டார், கேட்டால் கோபப்படுவார். தனக்கு என்ன வியாதி என அறிய ஆவல். டாக்டருக்கு வேண்டியவர் ஒருவர்மூலமாக பெண் டாக்டரிடம் போனாள். தன் வழக்கப்படி துடுக்காகப் பேசினாள். டாக்டர் பதில் சொல்லவில்லை. பெண்ணை அனுப்பிவிட்டு, நண்பரை நோக்கி, "இனி இந்தப் பெண்ணை என்னிடம் அழைத்து வராதே" என்றார். இவள் புத்திமதியால் மாறமாட்டாள். குறிப்பாக இந்தப் பெண் தகப்பனாரிடமும், தாயாரிடமும், கணவனிடமும் அடி வாங்குபவள். அண்ணன் தம்பி உதவாதபொழுது உதவும் அடியும் இவளிடம் பலன் தரவில்லை. இவர்களை, "இவரெல்லாம் திருந்தமாட்டார்" என்று விட்டுவிடுகிறோம். ஏன் எனில் இவர் பழக்கம், அறிவையும் உணர்வையும் கடந்து உடலில் ஊறியுள்ளது. உடல் துடுக்காகப் பேசுவதை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இப்படிப்பட்டவர்க்கு தங்கள் சொல்லுக்கும், அதன் பலனுக்கும் உள்ள தொடர்பு தெரிவதில்லை.

ஒரு சமயம் உடலில் ஆப்பரேஷனுக்குப் போனார். பெரிய ஆப்பரேஷனில்லை, வயது குறைவாக இருப்பதால் சிக்கலில்லை. டாக்டர் ஆப்பரேஷன் செய்யவேண்டுமென்றார். இவர் வீட்டில் சம்மதித்தனர். தகப்பனார் அன்னை அன்பர், அதிக அனுபவமுள்ளவர். பெண் யாரையும் மறுத்துப் பேசுவாள். தகப்பனாரை மறுத்துப் பேசுவதில் அலாதிப் பிரியம். அவர் கண்டிப்பதில்லை. இப்பெண்மீது கெட்ட எண்ணமுள்ள ஒரு வயதான பெண்மணி இவரைப் பார்க்க வந்தார். தகப்பனார் வழியிலேயே பார்த்து அவருக்குச் சமாதானம் சொல்லியனுப்பிவிட்டார். தகப்பனார் போனபின் அப்பெண் மீண்டும் வந்தார். ஆப்பரேஷனைவிட தகப்பனார் பேச்சைத் தட்டவேண்டும் என்ற ஆர்வம் பெண்ணுக்குண்டு. வழியில் திரும்ப தகப்பனார் அனுப்பினார் எனக் கேள்விப்பட்டு வந்த கெட்ட எண்ணமுள்ளவரை அன்பாக உபசரித்தார்! அதாவது தன் துடுக்கான பழக்கத்தால்,கெட்ட எண்ணத்தின் முழு வேகத்தை வரவேற்றார்!! ஆப்பரேஷன் சாதாரணமாக முடிந்தது. பட்ட அவதி பெரியது. வலியைக் குறைக்கும் மருந்தை இவருக்குக் கொடுக்க முடியவில்லை. அவதி என்றால் படாதபாடு, பாடாவதிபட்டார். அதன்பிறகு துடுக்குப் பேச்சு பாதி குறைந்தது. மீண்டும் ஆப்பரேஷன், மீண்டும் அவதி. துடுக்கு மேலும் குறைந்தது. அவதிப்பட்ட உடல் ஆழ்மனத்தை மாற்றும். அதுவே உடல் திருவுருமாறும் உள்ளுணர்வு.

தொடரும்...

****

ஜீவிய மணி

வதந்தி மனிதன் கண்ட பெரிய தந்தி.

Comments

755)Para 3    -  Line  2   - 

755)
Para 3    -  Line  2   -  பிரதிபலி க்கிறது                                    -   பிரதிபலிக்கிறது
Para 11  - Line 2   - ஆப்பரேஷன்செய்யவேண்டுமென்றார்   -   ஆப்பரேஷன் செய்யவேண்டுமென்றார்
Para  11  -  Line 6  - சொல்லி யனுப்பிவிட்டார்                      -    சொல்லியனுப்பிவிட்டார்
Para  11  -  Line 10  -  வலி யைக்                                             -  வலியைக்
 

01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம்

01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் IV
 
751)
 
Para  7  - Line 2  -   "நல்ல மனிதன்'    -    'நல்ல மனிதன்'
Para  7  - Line 2  -   "நம்மால்                -   'நம்மால்
Para 13 - Line  1  -  மேற்சொன்னதிலி ருந்து   -   மேற்சொன்னதிலிருந்து



book | by Dr. Radut