Skip to Content

07.பிரம்மம், புருஷா, ஈஸ்வரா, மாயா, பிரகிருதி, சக்தி

"அன்பர் உரை"

                     பிரம்மம், புருஷா, ஈஸ்வரா, மாயா, பிரகிருதி, சக்தி

                                                                    (சென்ற இதழின் தொடர்ச்சி....)

(இராணிப்பேட்டை தியான மையத்தில் 15.8.2003 அன்று திருமதி. வசந்தா லக்ஷ்மி நாராயணன் நிகழ்த்திய உரை)

நாம் சமூகத்தை பிரம்மத்திற்கு ஒப்பிடுவோம். நாம் சமூகத்தைப் பார்ப்பது இல்லை. மனிதனைப் பார்க்கிறோம். உண்மை என்னவென்றால் மனிதன் சமூகத்தின் பகுதி. மனிதனே சமூகம்.நாம் சமூகத்தைப் பார்க்கமுடிவது இல்லை. ஆனால் சர்க்காரை அறிவோம். நம் அனுபவத்திற்கு சர்க்கார் உண்மை. வெள்ளிடை மலை. சமூகம் உண்மை இல்லை. நாட்டில் பெரிய ஸ்தாபனங்களான ரயில்வே, நெய்வேலி, கல்லூரி போன்றவற்றை காண்கிறோம். அவை சக்தி வாய்ந்தவை. நாடெங்கும் பரவி உள்ளன. நாம் நெய்வேலியை நெய்வேலியாகக் காண்கிறோமே தவிர சமூகத்தின் வெளிப்பாடாகக் காண்பது இல்லை. ஒரு பெரிய பாக்டரிக்குப் போனால் முதல் கேள்வியாக இதற்கு யார் முதலாளி என்று கேட்கிறோம். நாம் காணும் ஸ்தாபனங்களுக்கு எல்லாம் யார் முதலாளி என்று நமக்குக் கேட்கத் தோன்றுவது இல்லை. அந்த முதலாளி சமூகம். சமூகத்தினுடைய முதலாளி பிரம்மம். எல்லையில் ராணுவம் நாட்டைப் பாதுகாக்கிறது. உள்நாட்டுக் கலவரங்களை போலீஸ் அடக்குகிறது.ஏர்போர்ட், துறைமுகம், ரயில்வே, பஸ், லாரி, மக்களையும் பொருட்களையும் ஏற்றிச் செல்வது நமக்கு நிதர்சனம். நூற்றுக்கணக்கான பல்கலைக்கழகங்களும், ஆயிரக்கணக்கான கல்லூரிகளும், இலட்சக்கணக்கான பட்டதாரிகளை உற்பத்தி செய்கின்றன. படிப்பு நாட்டில் பரவுவது தெரிகிறது. சமூகம் கண்ணில்படுவது இல்லை. அறிஞர்கள் சர்க்காரைச் சமூகம் என்கிறார்கள். ராணுவம், கப்பற்படை, விமானப்படை, சர்க்காரால் அமைக்கப்பட்டன என்பதால், சர்க்காரை உற்பத்தி செய்த சமூகத்தால் அவை மறைமுகமாக ஏற்படுத்தப்பட்டன. அவை சமூகமாகும். பெரிய ஸ்தாபனங்கள் ராட்சசனாக வீற்று இருக்கின்றன, அவையும் சமூகம். அவை அதன் அங்கங்கள். மனிதன், குழந்தை, குடிமகன், கிழவன், மேதை, எளியவன் ஆகிய அனைவரும் சமூகம். இவை சமூகம் எனில் என் குடும்பம் சமூகம், நானே சமூகம். இருப்பினும் இந்த வினோதமான சமூகம் தெரியவில்லை. அறிவிற்குப் புலப்படுவது கண்ணிற்குப் புலப்படுவது இல்லை. என் கண்ணுக்குத் தெரியாத பிரம்மம், என் அறிவிற்குப் புலப்படாத பிரம்மம் ஆத்மாவிற்குத் தெரிகிறது. எனக்கும் அது தட்டுப்படுகிறது. இவற்றையெல்லாம் சேர்த்தால் மறைந்த ஆத்மா விழித்து பிரம்மத்தை அறியும்.

பிரம்மம் என்னும் சத்தியம் என்ன?

நமக்குப் பல அம்சங்கள் உள்ளன. பிரம்மத்திற்கும் அது உண்டு. நாம் சமூகத்தை, கடை, ரோடு, போஸ்ட் ஆபீஸ், துறைமுகம் என்று காண்பதுபோல் பிரம்மத்தையும் பல ரூபங்களில் காண்கிறோம். மரபில் கூறும் மூன்று அம்சங்களை ஸ்ரீ அரவிந்தரும் கூறுகிறார்.அவற்றை ஆத்மா, புருஷா, ஈஸ்வரா என்று கூறுவோம். ஆத்மாவை பிரம்மம் எனவும் கூறுவதுண்டு. ஆத்மாவை ஆங்கிலத்தில் Self என்கின்றனர். பிரம்மம் எனவும் கூறுகிறோம். புருஷன் என்பது ஜீவன், ஈஸ்வரன் என்பவன் படைப்பவன். சமூகத்தில் இவற்றை பார்லிமெண்ட், மந்திரி சபை, நிர்வாகம் என்பவற்றிற்கு ஒப்பிடலாம். ஆத்மா சிந்தனையால் படைக்கிறது, புருஷன் தீவிரமாகச் செயல்படுகிறது. ஈஸ்வரன் சிந்தனையால் படைத்து தீவிரமாகச் செயல்படுத்துகிறான். பார்லிமெண்ட் சட்டம் இயற்றுகிறது. அவை நாட்டை முன்னேற்றும் சட்டங்கள். மந்திரிசபை தீவிரமான திட்டங்களை உருவாக்குகிறது. நிர்வாகம் திட்டங்களை அமல்படுத்துகிறது. மனிதனிடம் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம். அவன் மனம் சிந்தனையால் படைக்கிறது எனில் எதிர்காலத் திட்டங்களைத் தீட்டுகிறோம். அவன் உணர்ச்சி வேலை செய்கிறது. தீவிரமான திட்டங்களைச் செயல்படுத்துகிறது. பெரிய வாய்ப்போ, ஆபத்தோ வரும்போது க்ஷணத்தில் அவன் செயல்படுகிறான். அது ஆழ்மனச் செயல், திட்டமிட்டு நிதானமாகச் செயல்படுவது மனம். ஆழ்மனம், மேல் மனமானால் எந்நேரமும் நாம் அப்படிச் செயல்பட்டால் யோகம் நிறைவேறும். ஆத்மா கடந்தது. புருஷன் பிரபஞ்சத்திற்கு உரியவன். தனி மனிதன், ஈஸ்வரன். இம்மூன்றையும் சேர்த்து ஒரே சமயத்தில் வெளியிடுவது பிரம்மம். ஒருவன் தன்னை உலகத்துக் குடிமகனாகக் கருதி நாட்டிற்குத் தலைமைதாங்க முன்வருவது அதுபோன்றது. இம்மூன்றும் மனிதனில் சேர்ந்து ஒரே சமயத்தில் செயல்படுவது பிரம்மம் செயல்படுவது ஆகும்.

சத்-புருஷன்; சத்-பிரம்மம் :

கடந்த நிலையையும் பிரபஞ்சத்தையும் ஒன்றாகக் காணும்போது சத் பிரம்மம் என்ற சத் புருஷன் முழுமையாக வெளிப்படுகிறது. மறுபுறம் நாம் பிரபஞ்சத்தைக் காண்கிறோம். அது அறிவிற்குப் புலப்படுவது இல்லை. புருஷன் பிரகிருதியாகிறது. பிரம்மம் சிருஷ்டிக்கின்றது. அனந்த குணமானவன், குணமாகிறான் என்று ஸ்ரீ அரவிந்தர் கூறுகிறார். நமது ஆராய்ச்சிக்கும், அறிவிற்கும் இது பொருத்தமாக இல்லை. வாழ்வில் உதாரணங்கள் இல்லாமல் இல்லை.கிரியாஊக்கி, தான் கலந்துகொள்ளாமல் இரசாயன மாறுதலை உண்டுபண்ணுகிறது. ஒரு பந்தை மேலே வீசினால் அது மீண்டும் கீழே வருகிறது. அது எப்படிக் கீழே வருகிறது என்று தெரியவில்லை. சைபீரியாவிலிருந்து வேடன்தாங்கலுக்கு வரும் பறவைகளுக்கு யார் வழி சொல்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. நாடு என நாம் கூறுவது என்ன என்று அறியாதபோது ஒரு தலைவனை அது தேர்ந்தெடுக்கும் வழி என்ன? என்று தெரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. நீர் 0°வரும்போது ஐஸ்கட்டிகள் உற்பத்தியாகின்றன. எப்படி? பொட்டல்காடு, பேக்டரி, கம்பெனி ஆகிறது. ஒருவர் உற்பத்தி செய்கிறார் எனில் எப்படி? கம்ப்யூட்டரைப் பார்த்தால் திடீரெனப் படங்களும், எழுத்துகளும் வருகின்றன. சட்டம் தெரியாதவரை நடப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. எப்படி என்று தெரிந்தால் ஆச்சரியம் இருக்காது. நமக்குத் தெரிந்ததைச் சம்பந்தமில்லாத இடங்களில் பொருத்திப் பார்ப்பது நம் வழக்கம். எலக்டிரிக் பல்பில் எண்ணை எங்கு விடுகிறார்கள் என்று கேட்பது உண்டு. பால் பாயிண்ட் பென்னில் இங்க் போட முயலலாமா? கால்பந்து விளையாடும்போது வாலிபால் என நினைத்து பந்தைக் கையால் தொடலாமா? வீட்டில் மேடைப் பிரசங்கம்போல் முழங்கலாமா? காப்பி, டீயில் உப்பு போடவேண்டும் என்று வற்புறுத்தலாமா? புருஷன் புரிகிறது, பிரகிருதி புரிகிறது எனில் இரண்டும் சேர்ந்த முழுமை இந்தச் சட்டப்படிப் புரியாது. காரணம் காரியத்தில் முடிவதைக் காண்கிறோம். சாப்பிடாவிட்டால் உடல் இளைப்பதைப் பார்க்கிறோம். அசுத்தத்தில் வியாதி உற்பத்தியாகிறது, தெரிகிறது. கல்லைக் கண்ணாடியில் வீசினால் கண்ணாடி உடைகிறது. என்ன நடக்கிறது என்பது தெளிவு; எப்படி எனத் தெரிவது இல்லை. கண்ணாடி ஏன் உடையவேண்டும் என்று நாம் நினைப்பது இல்லை. எப்படி இந்தக் காரணம் அந்தக் காரியத்தில் முடிகிறது என்ற கேள்வியை எழுப்பத் தோன்றவில்லை. உயர்ந்த காரியங்களில் இது புரிவது குறைவு. காரியம் சிறியது ஆனால் கண்ணுக்குப் புலப்படுவது இல்லை. காரியம் பெரியது, ஆனால் மனத்திற்குப் பிடிபடுவது இல்லை. துளி உப்பு அத்தனைச் சாப்பாட்டிற்கும் ருசி தருகிறது. இவ்வளவு பெரிய உடல் கண்ணுக்குத் தெரியாத முள் தாங்கமுடியாத வலியைத் தருகிறது. புரட்டாசியில் மழை பெய்கிறது. சூரியனும், சந்திரனும் தவறாமல் உதயம் ஆகிறார்கள். நாம் அதை அறிவது இல்லை. எலக்ஷன் எப்படிப் போகும், விலைவாசி எப்படி மாறும் என்று தெரியாது. நாம் ஆத்மாவையும், கடவுளையும் கண்டபின்னும் உலகில் அவை செயல்படுவது விளங்குவது இல்லை. ஆன்மா பொருட்களில் வெளிப்படுகின்றது என்றாலும், ஆன்மாவே பொருள் என்றாலும் அவை நமக்கு மந்திரம்போல் இருக்கின்றன. நமக்கு இன்று தெரியவில்லை என்பதால் தெரியமுடியாது என்பது இல்லை, கண்டுகொள்ள முடியாது என்பது இல்லை. Phoneஇல் பேசுபவருக்கு phone எப்படி வேலை செய்கிறது என்று தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் இன்ஜினியருக்குத் தெரியும். நாம் சாப்பிட்டது ஜீரணம் ஆவது எப்படி என விஞ்ஞானம் அறியும், டாக்டருக்குத் தெரியும்.நமக்குத் தெரியாது, நாம் தெரிந்துகொள்ள முயலவில்லை என்பதால் தெரியவில்லை. முடிவை ஏற்கிறோம், முடிவு எப்படி வந்தது என்ற கேள்வியை எழுப்புவதில்லை. வாழ்வில் தெரியும் சுவடுகளை நாம் அலட்சியம் செய்கிறோம். சத்தியஜீவியத்திற்குப் புரிவதை மனத்தால் புரிய முயல்வதால் நமக்குப் புரிவது இல்லை. ஓரிடத்திலுள்ள சட்டத்தை அடுத்த இடத்தில் பின்பற்ற நாம் பிடிவாதம் செய்வதால் நமக்குப் பல விஷயங்கள் புரிவது இல்லை. வீட்டில் இருப்பதைப்போல் ஆபீசில் இருப்பது இல்லை. கல்லூரியிலிருந்து ஆபீசிற்கு வந்தவுடன் கல்லூரியில் இருப்பதுபோல் officeஇல் இருக்கப் பிடிவாதம் செய்பவர்கள் உண்டு. அது பிரச்சினையை உற்பத்தி செய்யும். படிப்பு என்றால் என்ன சம்பளம் வரும் என்று கேட்கிறோம். தன்னை அலங்காரம் செய்யும் பெண் செலவை நினைக்கமாட்டாள். பெண் என்றால் முதல் கேள்வி சீதனம், அழகு. குழந்தை சந்தோஷமாக விளையாடினால் இதனால் என்ன வரும் என்று கேள்வி கேட்பது இல்லை. நம் குழந்தை நமக்கு முக்கியம், அழகு இல்லை. நாம் ஏற்றுக்கொண்டவற்றுள் நியாயமாகப் பேசுவோம், ஏற்றுக் கொள்ளாதவற்றுள் நியாயமாகப் பேசுவது இல்லை. அறிவிற்குப் பொருத்தமான நியாயத்தை மனம் ஏற்றுக்கொண்டால் ஆண்டவன் புரியும். இந்த அத்தியாயத்தில் 15, 20 வகைகளில் கண்மூடியாக இருக்கும் கேள்விகளுக்கு பகவான் பதில் அளிக்கிறார்.

ஆண்டவன் அறிவிற்குப் புலப்படாததில்லை :

ஆண்டவன் அதற்குரிய முறைக்குப் புரியும். வேறு முறைகளுக்குப் புரியாது. முழம் போட்டு இமயமலையை அளக்கமுடியாது. சங்கிபோட்டும் அளக்க முடியாது. T.Vஎப்படி செய்கிறார்கள் என்று அறிய தினசரி பேப்பர் படித்தாலோ, பாட புத்தகங்களைப் படித்தாலோ புரியாது. 1800இல் மிஸ்டர் எவரெஸ்ட் என்றவர் கணித முறைப்படி இமாலயத்தின் உயரத்தைக் கணக்கிட்டார். விஞ்ஞானம் படித்தால் ப.. எப்படி வேலை செய்கிறது என்று தெரியும்.

சத் புருஷன் அனந்தமானது. அதன் வாழ்வும், செயலும் அனந்தமானவை. நம் மனம் சிறியது. அறிவின் அனுபவம் குறுகியது. சிறிய மனமும், குறுகிய அறிவும் அனந்தமான சத் புருஷனை அறிவது அறிவிற்குப் பொருத்தமாகாது. இந்தக் கட்டெறும்பு அந்த மத யானையைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஏழையால் வீடு கட்ட முடியாது என்பது இல்லை. சோம்பேறித்தனத்தை ரசிப்பவனால் நிச்சயமாக வீடு கட்டமுடியாது. உள்ளூரில் பெருந் தலைவன் ஆர்ப்பாட்டமாக இருப்பதால் நாட்டிற்குத் தலைவனாக முடியாது.நட்சத்திரங்களைக் கண்டு வியந்து கவி எழுதலாம், வான சாஸ்திரம் பயில டெலஸ்கோப் இல்லாமல் முடியாது. 300 ஆண்டுகளுக்குமுன் நாம் தாஜ்மஹாலைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டோம். அதன் அழகை நேரில் போய்ப் பார்க்கவேண்டும். Photo வந்தபின் தெரிந்தது. பிரம்மத்தைப் பற்றி அறிய நம் முறைகள் பொருத்தம் இல்லை. பொருத்தமான முறைகள் உள்ளன. நம் முறைகள் பொருத்தம் இல்லை என்று அறிவதே அறிவு. நமக்கு உலகம் புரியவில்லை என்றால் அதை மாயை எனக் கூறத் தோன்றுகிறது, கற்பனை என்கிறோம். குறுக்கே நிற்பது அறியாமை. உலகம் செழிப்பானது, செறிவானது, அதன் நிர்வாகம் அற்புதம். மனித அறிவு சிறியது, நம் முறைகள் குறுகியவை. அவை தடை. பருத்தி புடவையாவது அற்புதமான சிக்கலான முறை. பட்டுப்புடவை நெய்வதும், அதன் ஜரிகைகளும் நூற்றுக்கணக்கான வருஷங்களாக எழுந்தவை. பட்டுப்பூச்சியிலிருந்து பட்டு வருகிறது என்று தெரிவதால் மட்டும் பட்டுப்புடவை நெய்வது புரியாது. நம் அறிவு அரைகுறையான அறியாமை. விஞ்ஞானம் பெரியது. அலைகடல் போன்றது. நம் சிற்றறிவிற்கு அவை எட்டா. பகுத்தறிவு அனுபவத்தால் வருவது. மரம், செடி, கொடி, ஜடம், ஆகியவற்றைப் பற்றிய அனுபவம் பகுத்தறிவு. குறுகிய வட்டத்திற்கு உரிய நிலை இல்லாத அனுபவம் தரும் அறிவு அது. தண்ணீர் பள்ளத்தை நோக்கி ஓடுகிறது, மரம் காய்க்கிறது, விலங்கு குட்டிப் போடுகிறது, இவற்றைக் கண்டு அறிவு சில முடிவுகளுக்கு வருகிறது. அதன்படி பிரபஞ்சத்தை மனம் அறிய முயலுகிறது. இந்த அனுபவத்தைக் கடந்து செல்ல மனத்தால் இயலாது. இதற்கு எதிரானதை மனம் தவறு என்று கூறும். கிராமத்து மனிதன் ரேடியோ கேட்கிறான், phoneஇல் பேசுகிறான், காரைப் பார்க்கிறான். ஒலி 1000 மைல்கள் போகும் என்றோ, வண்டி தானே நகரும் என்றோ, அவனால் நினைக்க முடியாது. அவனுடைய அனுபவம் வேறு, நவீன காரணங்கள் வேறு. பிரம்மம் 1000 நிலைகளுக்கு உரியது. அறிவு அதை மறுக்கும். படிக்காதவனுக்குப் பார்த்தது, கேட்டது புரியும்; நாள், தேதி, கிழமை, புரியாது.படித்தவன் மனம் படிக்காதவனுக்குப் புரியாது. படித்தவன் மாதம், தேதி, வருஷத்தை அறிந்தவன்; அது படிக்காதவனுக்குப் புரியாது. காயம் தானே குணம் அடையும், பிளாஸ்திரி போட்டால் காயும், தலைவலிமாத்திரையால் போகும். நாம் அறிந்தவற்றால், நாம் அறிந்தவற்றைக்கொண்டு இவ்வளவையும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. நாம் இவற்றைப் பொருட்படுத்துவது இல்லை, அவை புதிர். மேலே போகப் போக புரிவது குறைவு. பாட்டையும், பேச்சையும் கேட்கிறோம். நாமும் பேசுகிறோம். பேச்சு, பாட்டு எழுவதை நாம் விளக்க முடியுமா? கல்லும், மண்ணும் அசைவது இல்லை; விலங்குகள் ஓடுகின்றன; பறவைகள் பறக்கின்றன. உயிரில்லாதவை அசைவது இல்லை. பறவை பறக்கின்றது எனப் புரிகிறது. கார் தானே ஓடுகிறது; விமானம் பறக்கின்றது; அவற்றை நம்மால் விளக்க முடியுமா? நாயின் படத்தை ஒருவன் வரைகிறான்; நமக்கு வரைய முடியவில்லை; அவன் எப்படி வரைந்தான் என்று நமக்கு விளங்குவது இல்லை. மந்திரம் விஷத்தை முறிக்கிறது, அது புரியாது. மந்திரம் ஆத்மாவில் எழுகிறது, பேச்சு உயிரிருந்து வருகிறது, நமக்கு மந்திரம் புரியாது.

தொடரும்...

**** 

ஸ்ரீ அரவிந்த சுடர்

பகவான் யோகம் சுதந்திரத்திலாரம்பித்து சுதந்திரத்தால் வளர்ந்து சுதந்திரத்தில் பூரணம் பெறுகிறது.


ஸ்ரீ அரவிந்த சுடர்

ஒரு விஷயமாக அக்கறையும், நினைவுமிருக்கிறதா என அறிய ஒரு வழியுண்டு. வேறு காரியத்தில் ஈடுபட்டுள்ள பொழுது இக்காரியம் நினைவு வந்தால் அக்கறையிருப்பதாக அர்த்தம்.மணிக்கொரு முறை சமர்ப்பணம் செய்ய ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் அக்கறையில்லாதவர்களானால், இந்த முடிவை அரை மணி நேரத்தில் மறந்துவிடுவார்கள்.

பெரிய காரியத்தைச் சிறிய முறையில் பூர்த்தி செய்ய முடியாது.

****


 



book | by Dr. Radut