Skip to Content

01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் - IV

யோகவாழ்க்கை விளக்கம் IV

கர்மயோகி

676) தலைவன், தொண்டன் இருவர் செய்யும் வேலையின் கரு ஒன்றே என்பதை அவர்களுடனிருப்பவர்கள் அறிவார்கள். ஆனால் தொண்டன் தலைவனானால் அதற்குரிய வலிமையில்லாத காலத்து அவன் தோல்வியடைவான்.

தொண்டனே தலைவன், தலைவனே தொண்டன்.

தொண்டன் தலைவனாவது மூன்று வகையின. 1) நெடுநாள் தொண்டனாக இருந்து, செய்யும் வேலையின் நுணுக்கத்தை அறிந்து அறிவும் அனுபவமும் முதிர்ச்சியடைந்து, உடனிருப்பவர்கள் இவனுடைய தகுதியை அறிந்து பாராட்டி, சந்தர்ப்பம் வரும்பொழுது தலைவனாவது. 2) ஒரு தலைமுறையில் பெற்ற அனுபவம் அடுத்த தலைமுறையில் முதிர்ந்து பலிப்பது. 3) ஒரு பிறவியில் பெற்ற அனுபவம் அப்பொழுது முதிர்ந்து பலன் தராமல் அடுத்த பிறவியில் பலன் தருவது.

தொண்டன் செய்யும் வேலைகளும், தலைவன் செய்யும் வேலைகளும் முக்கியமான விஷயத்தில் ஒன்றாக இருப்பதுபோல் தோன்றும், சில சமயங்களில் ஒன்றாக இருக்கும். நூலாசிரியர் எழுதியதும், டைப்பிஸ்ட் டைப் செய்ததும் ஒன்றேயானாலும் செயல்களின் கரு வேறு. வீட்டில் திருமண வேலைகளைத் தகப்பனார் செய்வதும், மகன் செய்வதும் ஒன்றேயாகத் தெரியும். இங்கு ஒற்றுமை அதிகம். பொறுப்பைத் தகப்பனார் வகிப்பதுபோல் மகனும் வகிக்கலாம். இங்கு வித்தியாசம் குறைவு. லால்பகதூர் சாஸ்திரி மந்திரிசபையில் 4ஆம் இடம் வகித்தபொழுது நேருவின் வேலைகள் அனைத்தையும் செய்தார். அதனால் அவருக்குப் பிரதம மந்திரி பதவி வந்தது. 1½வருஷம் அந்த பாரம் தாங்க முடியவில்லை. அதனால் இறந்தார் என அன்னை கூறுகிறார். வேலை ஒன்றே. பாரத்தை நேரு தாங்கலாம், நேருவின் மகள் இந்திரா அனுபவமின்றியும் தாங்கலாம், நெடு நாள் அனுபவமான மொரார்ஜியும் தாங்கலாம், அனுபவமிருந்தும் பாரத்தைத் தாங்கும் சக்தியில்லாத சாஸ்திரியால் தாங்க முடியாது.

தொண்டர்கள் பல விதத்தினர். தலைவருடனே இருந்து வேலை செய்யும் தொண்டர்கள் ஒரு வகையினர். தலைவரையே பார்த்து அறியாமல், கொடி மட்டும் பிடிக்கும் தொண்டர்கள் மறு வகையினர். கட்சியில் தீவிரமாக இணைந்து தலைவருடன் வேலை செய்யும் தொண்டரையே நான் குறிப்பிடுகிறேன். அனுபவமிருந்து, வலிமை இல்லாத தொண்டர்களுக்கு வாழ்வு பதவியை அளிப்பதில்லை. அளித்தால் அவன் அதை இழப்பான். அவனுக்கு வலிமை வரும்வரை வாழ்வு காத்திருக்கும்.

அன்னை செயல்படுவது வேறு வகை. அனுபவமுள்ள தொண்டன், வலிமையில்லாத நேரத்தில் அன்னையை ஏற்றுக் கொண்டால் அவனுக்கு வலிமை வரும். வலிமையிருந்து அனுபவம் இல்லாவிட்டால் அனுபவம் வரும். எது இல்லாவிட்டாலும், ஒன்றிருந்து ஆரம்பித்தால் மற்றது அன்னை மூலம் வரும். எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், பக்தியும் நம்பிக்கையும் உயர்வாக இருந்தால், எல்லாம் வரும்.

சுதந்திரம் வருமுன் இந்தியர்கட்கு உரிமை கிடையாது. வந்த பின் எந்த இந்தியனும் எதைப் பெற விழைந்தாலும் - படிப்பு, செல்வம், பதவி, உயர்வு ஆகிய எதுவானாலும் - அவனுக்கு உரிமையுண்டு. இல்லாத உரிமையை, சுதந்திரம் பெற்றுத் தந்தது. மனிதனுக்கு இல்லாத உரிமையை மரணத்தை அழிக்கும் உரிமையை அன்னை பெற்றுத் தந்திருக்கிறார். அது யோகத்தை நாடுபவர்க்குரியது.

அன்றாட வாழ்வில் சாதாரண மனிதனுக்கு இல்லை என்பவை பல. அவற்றுள் இதுவும் ஒன்று. வலிமையில்லாத தொண்டனுக்கு உள்ள அனுபவம் அவனுக்குத் தலைமையைப் பெற்றுத் தாராது. அன்னை வாழ்வு அதைப் பெறும் உரிமை, திறமை, வாய்ப்பு, தகுதியைப் பெற்றுத் தரும்.

இன்று வரை மனிதனுக்கு வாழ்வில் இல்லை என்ற

எதையும் மனிதன் பெற விழைந்தால், அன்னை

அவனுக்கு அதை அவன் தூய்மையான பக்திக்கும்,

ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கும் பரிசாக அளிக்கின்றார்.

இல்லாத உரிமையை உற்பத்தி செய்து அளிப்பது அன்னை எனும் அவதாரம்.

****

677) வலிமை பிறப்போடு வருவது. அல்லது அனுபவத்தால் வருவது. அவ்வலிமையை வேறு வகையாகவும் பெறலாம். அடிப்படையில் வலிமையும், எளிமையும் ஒன்றே என்றறிந்தால், இரண்டும் பிரம்மம் என அறிந்தால், வலிமை வரும்.

வலிமையான பிரம்மம் எளிமையாகவுமிருக்கும்.

ஒரு பிறப்பில் பெறும் அனுபவம், அடுத்த பிறப்பில் பலன் தரும். அனுபவத்தில் அதன் சாரம்(essence) சூட்சுமமாகக் கலந்துள்ளது. அனுபவம் இப்பிறப்போடு முடிந்துவிடுகிறது. அடுத்த பிறப்பில் தொடர்வதில்லை. அனுபவத்தின் நினைவுகள் அடுத்த பிறப்பில் வருவதில்லை. அனுபவத்தின் சாரம் மட்டும் அடுத்த பிறப்பில் வரும். ஒரு வீரன் போர்க்களத்தில் பெறும் அனுபவங்கள், விவரங்கள், எதிரியை மடக்கும் யுக்திகள், தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் தந்திரங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, அவனுக்குச் சாமர்த்தியம் நிறைந்த தைரியத்தைக் கொடுக்கின்றன. சென்ற பிறவியில் போரிட்ட இடங்கள், தலைமை வகித்த படைகள், முறியடித்த எதிரிகள் இந்தப் பிறவியில் நினைவு வருவதில்லை. அதன் சாரமான தைரியமும், யுக்திகளும் இப்பிறவியில் வருகின்றன. பூர்வஜென்ம ஞானம் என நாம் கேள்விப்படுகிறோம். அது சென்ற பிறவியின் நிகழ்ச்சிகளை விவரமாக நினைவு வைத்திருப்பதாகும். பூர்வஜென்ம அனுபவச் சாரத்தை சைத்தியப் புருஷன் தாங்கி வருகிறான். நினைவை vital being ஆவி பெறுகிறது. ஆனால் சென்ற பிறவியின் உடல் அழிந்தவுடன் அழிந்துவிடுகிறது. தவறி ஒரு துளி ஆவி இப்பிறவியிலும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால், நிகழ்ச்சிகள் நினைவிருக்கும். அப்படிப்பட்ட பூர்வ ஜென்ம நினைவுக்கு ஆன்மிகப் பலனில்லை.

பூர்வஜென்ம ஞானத்தை ஆன்மாவிற்குடையதாக்குவது சைத்தியப் புருஷன். அவன் வெளி வந்தால் இதே ஞானம் பூரணமாகக் கிடைக்கும். அதற்கு ஆன்மீக அர்த்தமுண்டு. செல்வத்தை ஆர்வமாக நாடும் ஒருவன் பெருஞ்செல்வம் பெறும் நேரம், இதனால் என்ன பலன் என்ற எண்ணம் எழுந்தபடியிருக்கும். ஓரளவுக்கு மேல் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய செல்வம் தேவை. அந்நிலையைக் கடந்தபின், செல்வம், செல்வாக்கை அளிக்கிறது. செல்வாக்கை செல்வம் முனைந்து பெற்றபின், பிறர் அதே செல்வாக்கை பதவியின் மூலம் பெறுவதைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுகின்றனர். செல்வத்தை நாடாத இலட்சிய வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள் அரிபொருள். அவர்களில் சிலருக்கும் செல்வத்தால் ஏற்படும் செல்வாக்கு வருவதைக் காணலாம். ஒன்றை - வலிமை, செல்வம் - பெற பல வழிகளுண்டு. நாம் எந்த முறையை வெற்றிகரமாகப் பின்பற்றினோமோ, அதற்கு எதிரான முறையிலும் அதைப் பெறுபவருண்டு. மேலும், நாம் பெற்றதும், அதற்கு எதிரானதும் ஒன்றே எனவும் அறியும் நேரம் உண்டு. சர்வம் பிரம்மம் என்ற வேத ஞானத்தை வாழ்வில் பெறுவதாகும் இஞ்ஞானம்.

இந்த ஞானம் - வலிமையும், எளிமையும் ஒன்றே - பெற்றால் எளியவனுக்கு வலிமை வரும். செல்வம் பெறுவதும், பெறாததும் ஒன்றே என்ற ஞானம் வரும்பொழுது செல்வமில்லாதவனுக்குச் செல்வம் பெறும் தகுதி ஏற்படும். பெறுவதும், பெறாததும் அவன் விருப்பம். இவை ஆன்மீக ஞானம்.

அன்னையை ஏற்றுக் கொண்டவர்க்கு ஆன்மீக ஞானம் வரும். ஆன்மீக ஞானமுள்ளவர்க்கு அன்னை மீது நம்பிக்கை ஏற்பட்டால், அன்னை அதிகமாகப் பலிப்பார். பகவானுடைய அடிப்படைத் தத்துவம் அறியாமையும், அறிவும் ஒன்றே என்பது. அறிவே தன்னை அறியாமையாக மாற்றிக் கொண்டது என்பது ஸ்ரீஅரவிந்தம்.

பிறப்பால் வலிமையைப் பெற்றாலும், அனுபவத்தால் வலிமையைப் பெற்றாலும், ஆன்மிக ஞானத்தால் வலிமையை அடைந்தாலும், அன்னை மீதுள்ள நம்பிக்கையால் வலிமை உள்ளிருந்து எழுந்தாலும், சர்வம் பிரம்மம் என்ற ஞானம் எதிரெதிரானவற்றில் ஒருமையைக் காட்டினாலும்,

எளியவன் வலியவனின் வலிமையைப் பெறலாம்.

எளியவன், வலிமையைப் பெற முடியும் எனில், வறுமையில் வாடுபவன் செல்வம் பெறும் வழியும் அதுவே. சோகத்தில் திளைத்து தன்னை இழந்தவன் பொங்கி எழும் சந்தோஷத்தைப் பொக்கிஷமாகப் பெற முடியும் என்று உணர்த்தும் முறையிது. அறியாமையால் மடையன் எனப் பிறந்தவன், மேதையாகும் யோகம் பூரணயோகம். இதன் கருவான ஆன்மீக ஞானம் உபநிஷத்தின் “சர்வம் பிரம்மம்” என்பதாகும்.

****

678) செயல் பூரணச் செயலானால், அது பூர்த்தியாகும். தன் அதிகபட்சத் திறமையைவிட உயர்ந்த இடத்தில் ஒரு காரியத்தைப் பூரணச் செயலாக ஆரம்பிக்க முடியுமானால், அதிக வெற்றி பெறலாம். ஆரம்பிக்கும் குணத்தை நாம் விட்டுவிட்டால், இறைவன் அங்குத் தன்னை அதிகமாகப் பூர்த்தி செய்துகொள்வான்.

நம்மை மறந்தபின் இறைவன் நம்மில் சாதிப்பதே பெரிய சாதனை.

செய்யும் காரியம் கூடி வரவேண்டும் என அனைவரும் விரும்புகிறோம். பொதுவாகத் திறமை குறைவானால், தேவையானவை ஒன்றில்லையானால், நேரம் வரவில்லை எனில், தடையாக ஒன்றிருந்தால் காரியம் பூர்த்தி பெறாது. அன்றாடக் காரியங்கள், வழக்கமான காரியங்கள், பழக்கமான செயல்கள் தடையாக இருப்பதில்லை. ஏனெனில் நம் சமூகமும், நாம் வாழும் சூழ்நிலையும், காரியங்கள் பூர்த்தியாகும் சூழலை அனைவருக்கும் ஏற்படுத்தி இருப்பதால், அச்சூழலுள் நாம் செயல்படும்பொழுது, தடையின்றி காரியம் பூர்த்தியாகிறது. சமூகத்தில் சராசரிக்கும் குறைந்த மனிதனால் இந்தச் சாதகமான சூழ்நிலையிலும் வெற்றியாகச் செயல்பட முடிவதில்லை. அப்படி வெற்றி பெற தனக்குச் சராசரிக்குக் குறையும் திறமைகளை அவன் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். Complete act பூரணச் செயல் என்பது, சூழலாலும், தன் நிறைவாலும், பூர்த்தியான செயலாகும். அன்றாடம் நாம் காணும் பூர்த்தியாகும் செயல்கள் அனைத்தும் பூரணச் செயல்களாகும்.

மனிதன் சராசரியாகச் செயல்பட்டு வெற்றியடைகிறான். அதிகபட்ச முயற்சி செய்து அதிக வெற்றி பெறுகிறான். அதற்கு மேற்பட்ட பலன் வாழ்விலில்லை. அன்னையிடம் உண்டு. அதற்கு மேற்பட்ட பலனை வாழ்வில் நாடினால், அகலக் கால் வைத்ததாகும். தன்னால் முடியாததைப் பேராசையால் அணுகி இருப்பதையும் அழித்துக் கொண்டதாகும். பேராசையில்லாமல், முழு முயற்சியுடன் தன் அதிகபட்சத் திறமையை மீறியதைச் செய்ய ஒருவர் முனைந்தால், அவர் எந்த வேலைக்குப் போகிறாரோ அங்குக் கீழ்க்கண்டதுபோல் நடக்கும்.

  • புதிய சட்டம் தடையாக எழும்.
  • அந்த வேலைக்குள்ள மனையைச் சர்க்கார் எடுத்துக்கொள்ளும்.
  • அது போன்ற வேலைக்குத் தண்ணீர் அதிகமாகத் தேவைப்பட்டால் நாம் ஆரம்பித்த இடத்தில் நீர் வற்றிப் போகும்.
  • வெளிநாட்டு மெஷின் அற்புதமாக வேலை செய்தது திடீரென நின்று வெளிநாட்டு இன்ஜீனியர் தேவை என்ற நிலை ஏற்படும்.
  • இன்ஜீனியர் வந்தால் உடைந்த பார்ட், இனி உற்பத்தியில்லை என்பதால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்பார்.
  • பார்ட்னர்களுடன் உரிமைப் பிரச்சினை எழுந்து வேலை நின்றுவிடும்.
  • அங்கே போனால் வீட்டில் ஆபத்தான காரியம் நிகழும்.

இதுபோன்ற நிலையில் ஜாதகம் பார்த்தால், இந்த வேலை கூடி வராது என்பார். சாஸ்திரம், சகுனம், குறி, வாய்ச்சொல், நாடி ஜோஸ்யம் எதைப் பார்த்தாலும் இது உன்னால் முடியாது என்று அவரவர் அவர்கள் பாணியில் விளக்கம் சொல்வார்கள். அன்னை பக்தர்களுக்கு வழியுண்டு. வழியுண்டு என்பதால் வேலையில் குறையுடன் ஆரம்பித்தால் வழி விடாது. மேற்சொன்ன தடைகள் இருந்தால், ஒன்றானாலும், பல ஆனாலும் அவை தாமே விலகும். பக்தர் ஆரம்பிப்பது complete act பூரணச் செயலாக இருக்க வேண்டும். செயலுக்குத் தேவையானவை, அறிவால் செய்யக் கூடியவை, முன் யோசனையால் செய்யக்கூடியவை, அனுபவத்தால் அறியக் கூடியவை, உணர்வு நிலை, ஆகியவை குறைவற இருந்தால், சட்டம் தடையாக எழுவதற்குப் பதிலாக, சாதகமானச் சட்டம் புதியதாக வரும். சர்க்கார் அது போன்ற தொழிலுக்கு மனை போன்ற வசதிகளை அளிக்க முன் வரும். தண்ணீர் வசதி ஏதோ காரணத்தால் பெருகும். வெளிநாட்டு இன்ஜீனியர் உள்ளூரில் இருப்பதாகச் சேதி வரும். தேவைப்பட்ட (part) பார்ட் தற்செயலாகக் கிடைக்கும். பார்ட்னர்கள், உடன் பிறந்தவர் போலாவார்கள். வேலைக்குப் போனால், வீட்டில் நல்லது நடக்கும். இதையும் தாண்டிய பலன் ஒன்றுண்டு.

நாமே முயன்று பெரிய காரியத்தை அன்னையை நம்பி ஆரம்பித்தால் தடையின்றி பலிக்கும் என்றேன். அந்தத் திறமையும், பக்குவமும் வந்தபின், ஆரம்பிக்காமல் அன்னையை மட்டும் நம்பியிருந்தால், தானே அக்காரியம் பூர்த்தியாவதை நம் ஊனக் கண்ணால் பார்க்கலாம்.

****

679) விழிப்பு ஏற்பட்ட போதெல்லாம், நிரந்தர அருள் தடையின்றிச் செயல்படுகிறது. அருள் நம்மை நாடி வருவது திருவுருமாற்றத்திற்கு வழி செய்யும். ஆர்வம் திருவுருமாற்றத்தைப் பூர்த்தி செய்யும்.

நிரந்தர விழிப்பின் ஆர்வம் அருளின் நிரந்தரத் திருவுருமாற்றம்.

நம் அன்றாட வாழ்வில் தெய்வம் நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. ஏதோ ஓர் ஆபத்திலிருந்து தப்பினால், தெய்வச் செயல் என நாம் அறிகிறோம். வாழ்வில் ஒரு முறை நடக்காதது ஒன்று நடந்து விடுகிறது. அதை ஆச்சரியமாக நினைக்கிறோம். தெய்வம் என்பது பொய்யன்று என அந்த நேரம் நினைக்கிறோம். பேராபத்து விலகினாலும், நடக்க முடியாதது நல்லதாக நடந்தாலும் நம் “கண்ணுக்கு” தெய்வம் புலப்படுகிறது. அத்துடன் அதை நாம் மறந்து விடுகிறோம்.

அருள் என்றும் நின்று நிலைத்துள்ளது. மழையாகப் பொழிந்தபடி இருக்கின்றது. காற்று எப்படி நம்மை எந்நேரமும் சூழ்ந்துள்ளதோ அதுபோல் அருள் நம்மைச் சூழ்ந்துள்ளது. ஒரு நிமிஷம் மூச்சுவிடாமல் நம்மாலிருக்க முடியாது என்பதை நாம் அறிவோம், ஆனால் பொருட்படுத்துவதில்லை. அதேபோல் ஒரு நிமிஷம் அருளில்லை எனில் உலகம் இருக்காது என்பதை மகான்கள் சொல்வதைக் கேட்டிருக்கிறோம். ஆனால் பொருட்படுத்துவதில்லை. தியானம் அமைந்தால் அருள் பிரவாகமாகத் தலைவழியே உடலுள் நுழைவதைக் காணலாம். தியானம் கலைந்த சிறிது நேரத்தில் பாயும் சக்தி குறைந்து மறைவதும் தெரியும். ஆபத்தில் ‘தெய்வமே காப்பாற்று’ என்று அலறும்பொழுது பட்டுப்போன மரப்பட்டைபோல் உலர்ந்து காய்ந்த உடலின் உள்ளேயிருந்து விழிப்பெழுகிறது. விழிப்பு இருப்பதால், தியானத்தில் வரும் அருள் மழை, அந்த நேரம் வருகிறது. ஆபத்து விலகுகிறது. வீட்டில் ஒரு முக்கியமான காரியம் செய்ய பல நாள் முயன்றால், முயற்சி முதிரும்பொழுது ஜீவன் விழிப்புற்று, சூழ்நிலை மாறி, பல நல்ல காரியங்கள் ஒரே சமயத்திலும், தொடர்ந்தும் நடந்து, நாம் மேற்கொண்ட முயற்சியைப் பூர்த்தி செய்து தருகிறது.

நாம் செய்யும் காரியங்களே நமக்கு முக்கியமாக இருப்பதால், அவற்றில் மட்டுமே நம்மால் எதையும் விளங்கிக் கொள்ளமுடிகிறது. அதைவிட முக்கியமாக நாம் எதையும் கருதுவதில்லை. மாநில விளையாட்டுப் போட்டியில் ஜெயிப்பது, பேச்சுப் போட்டியில் வெல்வது, மகன் வெளிநாட்டிற்குப் போவது, மகளுக்கு உயர்ந்த மாப்பிள்ளை வருவதை விட உலகில் ஒரு பெரியதுண்டு என நாம் நினைப்பதில்லை. நம் மனதிலுள்ள குழப்பம் தெளிவதை இதைவிட உயர்வாக நாம் கருதுவதில்லை. மனம் குழம்பிய நிலையிலுள்ளவர், குழப்பத்தை விட்டு வெளிவருவது திருவுருமாற்றமாகும். மனம் இதுபோல் திருவுரு மாற்றமடைந்தால் அவர் நிலை பல மடங்கு உயரும் என்பதை அவர் அறியார். அது நடந்த பின்னும் அவரால் அறிய முடியாது. உடல் கடைசி நிலை. உணர்வு மனத்திற்கு அடுத்தது. சோகமே உருவானவரை உற்றாரும், நண்பர்களும் ஒதுக்கிவிடுவார்கள். சோகம் சந்தோஷமாக மாறுவது உணர்வின் திருவுருமாற்றம். இது யோக முயற்சியில் பெரியது. இது நடந்தாலும் எவரும் இதைப் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள். இது நடந்தால் இவர் வாழ்வு மாறும். அதை அனைவரும் தவறாமல் கவனிப்பார்கள். “நம்ம ஊரில் அட்டெண்டராக இருந்தான், கிளப்பில் பெரிய அதிகாரிகட்கு ஆளாக வேலை செய்வான், என்ன ஆயிற்று என்று தெரியவில்லை. எங்கோ போய் பெரிய இடத்தில் புகுந்துவிட்டான். காரில் போகிறான். கவர்னர், மந்திரி இவன் இடத்திற்கு வந்தால் இவனே அவர்களை வரவேற்கிறான். அதிர்ஷ்டம்” என்பார்கள். உணர்வு திருவுருமாற்றமடைந்தால் பலனிது போலிருக்கும். உடல் திருவுருமாற்றம் கடைசி நிலை.

அருள் பொழிந்தபடியிருக்கிறது. விழிப்பாக இருந்தால் பெற்று திருவுருமாற்றமடையலாம்.

**** 

680) இறைவன் நம்மை நாடி வரும் பொழுது descent ஆர்வம் இருப்பதில்லை. ஆர்வம் எழும்பொழுது மனிதன் எப்படியிருக்கிறான் என்பதை பகவான் விவரித்து இருக்கின்றார். எல்லாப் பழக்கங்களிலிருந்தும் விலகினால் ஆர்வம் எழும்.

பழக்கம் விலகினால் ஆர்வம் எழும்.

இடையறாது இறைவன் அருளாக நம்மை நாடி வருவதை நாம் அறிவதில்லை. அவன் வரும் வேளையில் நமக்கு அவன் மீது ஆர்வமிருப்பதில்லை. மரத்தில் அடிமரம் காய்ந்து பட்டை உலர்ந்து போயிருக்கும். அதனினின்று துளிர்த்தது இப்பொழுது கிளையாக இருக்கும். கிளை சிறு கிளைகளாகவும், குச்சிகளாகவும் மாறி, முடிவில் இலையாகி ஒரே ஓர் இடத்தில் துளிர்க்கும். ஒவ்வொரு கிளை முனையிலும் சில துளிர்கள் எழும். அதுவே பூத்துக் காய்க்கும். மற்ற இடங்கள் காய்ந்து சருகாக இருக்கும். பூத்துக் காய்க்குமிடம் மட்டும் ஜீவனோடிருக்கும். ஆர்வத்தைப் பொறுத்தவரை நம் வாழ்வு மரத்தைப் போலிருக்கும். நமது அத்தியாவசியமான தேவைகளைத் தேடுவதில் மட்டும் ஆர்வமிருக்கும். வாழ்வின் மற்ற இடங்கள் காய்ந்து பட்டை உரிந்து போய் அடிமரமாக இருக்கும்.

பெரும்பாலான மனிதனுடைய தேவைகள் பசி, தாகம், உறக்கத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் உடலுக்குரியவை. உணர்ச்சிக்குரிய ஆசையின் தேவைகள் அடுத்தாற்போல். மனத்தின் எண்ண வளர்ச்சிக்குரிய தேவைகள் சிந்தனையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் போன்றவர்க்கே அமையும். ஆன்மாவின் தேவை இறைவன். அதை நாடுவதையே இங்கு ஆர்வம், இறை ஆர்வம் (aspiration) என்கிறோம். இது பக்திமான்கட்கு மட்டும் இருப்பது. ஆன்மா விழித்தெழுந்து ஆர்வமாக வெளிவந்தால் இருண்ட குகையில் ஒளி நுழைந்தாற்போல், ஜீவனற்ற மனத்தின் ஆழத்தில் உயிருள்ள நிகழ்கால எண்ணங்களைத் தந்தியாக மீட்டும். மண்ணான உடல், ஆர்வம் எனும் அமிர்தத்தால் நனைந்து பொன்னான ஒளியை எழுப்பிப் பரப்பும். அகந்தை கரைந்து அகண்ட வெளியாகும். சுயநலம் சுறு சுறுப்பான பரநலமாகும். “ஆர்வம் எழுகிறது அம்மா! என்னை ஆட் கொள்ள வேண்டும்” என பகவான் ஆர்வம் எழுவதை வர்ணிக்கின்றார்.

இறைவன் நம்மை நாடி வருவதை descent கீழிறங்கி வருவதாகச் சொல்கிறார். அவர் வரும் தருணம் அற்புதமான ஆனந்தம் எழும் தருணம் என்பதால், ஆர்வம் எழுந்து அவரை வரவேற்றால், யுகங்கள் நாட்களாகச் சுருங்கும் என்பதை இறைவன் வரும் தருணம் Hour of God என்ற கட்டுரையில் எழுதுகிறார்.

மனிதன் சுயநலத்தால் சூழப்பட்டுள்ளான். பழக்கத்தால் செயல்படுகிறான். சமூகத்தால் வெளிவாழ்வில் இயக்கப்படுகிறான். மனச்சாட்சியால் உள்ளொளியை நிர்ணயிக்கின்றான். அபிப்பிராயத்தை ஏற்படுத்தி அதையே அறிவெனக் கொண்டு அதன் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டிருக்கிறான். உணர்ச்சியால் உந்தப்படுகிறான். அகந்தை எனும் கூட்டை ஆன்மாவின் அரண்மனையாக்கி அதனுள் அரசாட்சி செய்கிறான்.

ஆர்வம் எழுந்து இறங்கிவரும் இறைவனை எதிர்கொண்டு அழைத்து இம்மையில் மறுமையின் மலர்ச்சியைக் காணும் புது யுகம் எழுவதால், சுயநலம், பழக்கம், சமூகக் கட்டுப்பாடு, மனச்சாட்சி என்னும் பொன்விலங்கு, அபிப்பிராயம் என்ற அர்த்தமற்ற உருவம், உணர்ச்சி, அகந்தையெனும் கூடு ஆகிய அனைத்தையும் சரணாகதி மூலம் நிர்மூலமாக்கி, குறுகிய மனித வாழ்விலிருந்து விடுபட்டு பரந்த பிரபஞ்ச வாழ்வான தெய்வீக வாழ்வை அவன் ஏற்பது நல்லது என்று பகவானும், அன்னையும் சுமார் ஒரு நூற்றாண்டு காலம் நமக்கு உணர்த்தினர்.

****

...தொடரும்  

Comments

 01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் -

 
01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் - IV
 
676)
Para 4   - Line  4     -  இல்லா விட்டாலும்      -    இல்லாவிட்டாலும்
678)
Para 1   - Line 10    -   actபூரணச்                      -    act பூரணச்
Para 2  - Line  2    -   வாழ்வில்லை             -    வாழ்விலில்லை
680)
Para 3   - Line 4      -    Godஎன்ற                     -     God என்ற



book | by Dr. Radut