Skip to Content

09. அன்பர் அனுபவம்

அன்பர் அனுபவம்

மகேஷ் குமார், கும்பகோணம்.

பகவான் ஸ்ரீ அரவிந்தர் அவர்களுக்கும், பராசக்தி அவதாரமான ஸ்ரீ அன்னை அவர்களுக்கும் என் பணிவான வணக்கங்கள்.

என் பெயர் மகேஷ் குமார், நாங்கள் கும்பகோணத்தில் வசித்து வருகிறோம். எங்களுக்குக் கிடைத்த அன்னையின் அனுபவத்தை அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டி இக்கடிதத்தைத் தங்களுக்குச் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு என் அம்மா வேலை செய்யும் வீட்டிற்கு, லண்டனிலிருந்து ஓர் வயதான பெண்மணி வந்திருந்தார். அவருடன் அவருடைய குடும்பத்தினரும் வந்து இருந்தனர். அந்த வயதான பெண்மணியின் பெயர் கிரிஜாம்பாள். அவர் என் அம்மா வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது, அம்மாவின் கழுத்திலிருந்த அன்னை டாலரைப் பார்த்து, ‘நீங்கள் அன்னையை வணங்குபவரா?’ என்று கேட்டார். அதற்கு என் அம்மாவும் ‘ஆமாம்’ என்று சொன்னார்கள். பிறகு என் அம்மா ஸ்ரீ நகர் காலனியிலுள்ள அன்னை தியான மையத்தில் சேவை செய்வதாகச் சொன்னார்கள். அதைக் கேட்ட அந்தப் பெண்மணி மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்தார்கள். பிறகு அந்தப் பெண்மணி ஒரு விஷயமும் கூறினார்கள்;

1960-ஆம் ஆண்டு அவர் அன்னையை நேரடியாக தரிசித்ததாகவும், அப்போது அன்னை கும்பகோணத்தைப்பற்றி சில விஷயங்கள் கூறியதாகவும் சொன்னார்கள்.

அன்னை அவரிடம் கூறிய செய்தியாக அந்தப் பெண்மணி கூறியது, "1960-ஆம் ஆண்டு நான் பத்தாம் வகுப்புப் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது பத்தாம் வகுப்பு முடியும் சமயம். அந்தக் காலத்தில் பத்தாம் வகுப்புக்குமேல் படிக்க வைப்பது என்பது அரிது. எனது படிப்பு முடிந்தவுடன் எனக்குத் திருமண ஏற்பாடு நடந்தது. அப்போது பலதரபட்ட மாப்பிள்ளைகள் என்னை வந்து பார்த்துவிட்டுச் சென்றனர். ஆனால் எந்த வரனும் எனக்குச் சரியாக அமையவில்லை.

இதனால் எனது பெற்றோர்கள் மிகவும் வருத்தமடைந்தனர். இதைக்கண்ட என் அம்மாவின் தோழி அன்னையைப்பற்றிக் கூறினார். இதைக்கேட்ட என் பெற்றோர்கள் அன்னைக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். அதில் எங்களுடைய பிரச்சனையையும் சேர்த்து எழுதினார்கள்.

மூன்று மாதங்கள் கழித்து, அன்னையிடமிருந்து எங்களுக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது. அதில் ஒரு தேதியும் குறிப்பிட்டிருந்தது. இப்பொழுது எனக்குத் தேதியும் நினைவிலில்லை. அன்னையைத் தரிசனம் செய்யவரும்படி அதில் எழுதப்பட்டிருந்தது. அப்பொழுது எங்கள் வீடு கும்பகோணத்தில் உள்ள மகாமகக் குளத்தின் அருகே இருந்தது. பிறகு நாங்கள் அன்னையைத் தரிசிக்க அவர் கொடுத்த தேதியில் புதுவைக்குச் சென்றோம். அன்னையைத் தரிசனம் செய்யும் வரிசையில் நாங்கள் கடைசி நபராக இருந்தோம். வரிசைப்படி நாங்களும் அன்னையைத் தரிசிக்க அன்னையின் அறையினுள் நுழையும் நேரம் வந்தது. நாங்கள் உள்ளே சென்று அன்னையைத் தரிசித்தோம். அப்போது, அன்னை வெள்ளை புடவை உடுத்தி, ராஜபோகத்தோடு, ஜகஜ்ஜோதியாக அமர்ந்திருந்தார். அவருடைய வெள்ளைப் புடவையில் அழகாக தாமரைப்பூ வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன. இப்போது நம் அனைவர் கவனத்தையும் ஈர்க்கும் Lotus  மதர் படம் போல் இருந்தார். அந்த நேரத்தில் அந்தக் கண்கொள்ளாக் காட்சியை நானும், எனது பெற்றோரும் தரிசித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்பொழுது அன்னை எங்களை உற்று நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அந்தச் சமயத்தில் எனது பெற்றோர் இவர்தாம் அன்னை. இவரது காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கிக்கொள் என்று கூறினர்.

அப்பொழுது நான் அன்னையின் காலைத் தொட்டு வணங்கும் பெரும் பாக்கியத்தைப் பெற்றேன். பிறகு, நான் எழுந்தவுடன், அன்னை என் பெயரைக் கேட்டார். நான் உடனே என் பெயர் கிரிஜாம்பாள் என்று கூறினேன். பின் அன்னை என்னைப் பார்த்து நீங்கள் எந்த ஊரிலிருந்து வருகிறீர்கள் என்று கேட்டார். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. விழித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஏனெனில் அன்னை பிரெஞ்சு மொழியில் பேசினார்கள். உடனே அன்னை எங்களுக்கு பாஷை புரியவில்லை என்பதை உணர்ந்து, அவர் அருகில் இருந்த ஒரு பெண் சாதகியை அழைத்து மொழி- பெயர்த்துச் சொல்லச் சொன்னார். அந்தச் சாதகியும் மொழி- பெயர்த்து எங்களிடம் கூறினார்.

அப்பொழுது நாங்கள் கும்பகோணத்திலிருந்து வருகிறோம் என்று கூறினோம். அதை அந்தச் சாதகி அன்னையிடம் மொழிபெயர்த்துக் கூறினார். இதைக்கேட்ட அன்னை ‘கும்பகோணம் ஆன்மீகத்திற்குத் தலைசிறந்த ஊராயிற்றே’ என்று கூறினார். நாங்களும் ‘ஆமாம்’ என்று கூறினோம். மேலும் அன்னை கூறினார், ‘வருங்காலத்தில் கும்பகோணத்தில் என்னுடைய ஆன்மீகமும் தலை சிறந்து விளங்கும்’ என்றார். இதை அந்தச் சாதகி மொழிபெயர்த்து எங்களுக்குக் கூறினார். பிறகு அன்னையிடம் மலர்ப் பிரசாதங்களையும், இனிப்புகளையும் பெற்றோம். அதன்பின் எங்கள் ஊருக்கு வந்துவிட்டோம். பின்னர் சில மாதங்கள் கழித்து, என் திருமணம் அன்னையின் ஆசீர்வாதத்தால் சிறப்பாக நடந்தது. என் வாழ்க்கையும், மிகவும் சந்தோஷமாகவும், வளம் நிறைந்ததாகவும் அமைந்துள்ளது”. இவ்வாறு அந்த வயதான பெண்மணி கூறினார்கள்.

அந்த வயதான பெண்மணி எங்களிடம் கூறிய கடைசி வார்த்தை, ‘எது பொய், எது உண்மை என்று ஆராய்ச்சி செய்வதைவிட உண்மையின் வடிவமாக அன்னை இருக்கும் பொழுது, அந்த உண்மையின் பாதையில் செல்வது, உண்மையான வாழ்க்கை ஆகும். இதுவே தெய்வீக வாழ்க்கை ஆகும். இதை விட்டுவிட்டு எது உண்மை, எது பொய் என்று ஆராய்ச்சி செய்பவன், அஞ்ஞானி ஆவான்.

மேலும் கும்பகோணத்தில் அன்னை தியானமையம் இருப்பதைக் கண்டு நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன். அங்குத் தியானம், சொற்பொழிவு மற்றும் புத்தக வாசிப்பு என்று எல்லாம் சிறப்பாக நடப்பது, அன்னை கூறியபடியே அவருடைய ஆன்மீகமும் தலைசிறந்து விளங்குவதற்கு சாலச்சிறந்ததாக உள்ளது. அன்று, 1960-ஆம் ஆண்டு அன்னை கூறிய வார்த்தை இன்று உண்மையானது’.

******



book | by Dr. Radut