Skip to Content

01.யோக வாழ்க்கை விளக்கம் IV

யோக வாழ்க்கை விளக்கம் IV                                                                         கர்மயோகி

756) புறத்தே ஏற்படும் இத்திருவுருமாற்றத்தை மனம் அறிந்தால் பிரச்சினை வாய்ப்பாகும்.

வாய்ப்பான பிரச்சினை.

அன்னையிடம் வந்தபின் பிரச்சினைகள் தீர்கின்றன. இதுவரை தீராதவையும் தீர்கின்றன, இவற்றிற்கெல்லாம் தீர்வில்லை என்பனவும் தீர்கின்றன என்று பல அளவில் அனைவரும் கண்டுள்ளனர். அன்னையிடம் வந்தும் எனக்குத் தீராத பிரச்சினைகளுண்டு என்பவரும் உண்டு!

வாய்ப்பு என்பதையும் பக்தர்கள் கண்டிருந்தாலும், பிரச்சினை தீரும் அளவோடு, வாய்ப்பு வந்து பலிப்பதை ஒப்பிட முடிவதில்லை. பிரச்சினைகள் 100இல் 97 தீருகின்றன என்பவருக்கும், வந்த வாய்ப்பு 100 ஆனால் பலித்தது 4, 5 எனவும், 10க்கு மேல் பலிப்பதைக் காண்பதில்லை எனவும் பொதுவாக நாம் அறிவோம்.

பிரச்சினை தீருவதற்கும், வாய்ப்பு பலிப்பதற்கும் சட்டம் ஒன்றே

என்றாலும் வாய்ப்பைப் பெற அதிக திறமை வேண்டும்.

தாய்மொழியைக் குழந்தைக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கும்பொழுது எளிதாக, அழகாகக் கற்றுக்கொள்கிறது. புதிய புத்தகத்தை 3 மாதத்தில் கற்கிறது. எல்லா மொழிகள் பயில்வதற்கும் சட்டம் ஒன்றே என்றாலும், பிறமொழியை குழந்தைக்குப் பயிற்றுவிக்கும் பொழுது அதே புத்தகத்தை 3 வருஷத்தில் கற்றுக்கொள்கிறது. அதுவும் அவ்வளவு திருப்தியாக இருப்பதில்லை. தாய்மொழி மனத்திலும், வாயிலும், உள்ளேயும், புறத்திலும் எங்கும், எப்பொழுதும், நிறைந்துநின்று நிலவி வருவதுபோல் மனிதன் பிரச்சினைகளால் அளவுகடந்து சூழப்பட்டும், அதனால் (pressure) கசக்கப்பட்டும், விடுபட ஆர்வமாக இருப்பதால், அன்னையை அவன் அழைக்கும்பொழுது குரல் முழுமையாக ஆழத்திலி ருந்து எழுந்து உடனே தீர்வளிக்கிறது.

வாய்ப்பு பிறமொழிபோல் கேட்பதறிது. புத்தகத்தில் மட்டும் இருக்கிறது, காதில் ஒலிப்பதில்லை. மனத்தில் நிலவுவதில்லை. இயற்கையான சூழலோ, ஆர்வமோ அளவு கடந்திருப்பதில்லை. எனவே தீவிரம் இருப்பதில்லை. வாய்ப்பு எவ்வளவு விரும்பத்தக்கதானாலும், அதை நாடுவதில் தீவிரம் இல்லை.

மனம் அத்தீவிரத்தை அளிக்கவல்லது.

 சூழ்நிலை மாறுவதை மனம் அறிந்துகொண்டால் பிரச்சினை தீருவதுடன் அது வாய்ப்பாக மாறும். முதல் செய்த வியாபாரம் திவாலானபின் ஏன் அது திவாலாயிற்று என்று மனம் சிலருக்கு புரிந்துகொள்ளும். அடுத்தாற்போல் அவர் செய்யும் தொழில் அபரிமிதமாகப் பெருகும். 50,000த்தில் செய்த 7 தொழில்கள் விரயமானவர் அதன் சூட்சுமத்தை அறிந்தார். 10 ஆண்டுகளில் அவர் பிள்ளைகள் 50 கோடியில் தொழில் செய்கிறார்கள்.

 பிரச்சினை என்பது செய்யும் காரியத்தில் தேவையானவை குறைந்தாலோ, அதற்குரிய திறமை குறைந்தாலோ, எதிரான சந்தர்ப்பங்களிருந்தாலோ காரியம் பிரச்சினையாகிறது. வாய்ப்பு வரும்பொழுது நம் நிலைமை சரியாக இல்லாததால், பிரச்சினையாகத் தோன்றும். ஆப்பரேஷனில் பொறுக்க முடியாத வலி எழுந்த நிகழ்ச்சியை எழுதினேன். "வரும் பெண் என் மீது வெறுப்புள்ளவள். அவளிடம் நான் பிரியமாகப் பழகினால் அவள் வெறுப்பை நான் ஏற்பதாக அர்த்தம். என் பிரியம் அவள் வெறுப்பின்மீது பிரியமாக மாறும். அதன்பின் வெறுப்பு அதன் வேலையைச் செய்யும்'' என்று அப்பெண்ணிற்குப் புரிந்து அவர்களை விலக்கினால், அது திருவுருமாற்றம். பெரியவர்கள் விலக்குவதை நான் விலக்க வேண்டும் என்பது நல்ல குணம். அப்படி விலக்கியிருந்தால் அதிகப்படியான வியாதியோ, வலியோ பட்டிருக்க வேண்டியிருக்காது. தனக்குள்ள கெட்ட குணம் தன்னைப் பார்க்க வருபவர்கள் கெட்ட குணமாகப் பிரதிபலி க்கிறது. அவர்களை விலக்குவது என் கெட்ட குணத்தை விலக்குவதாகும் என்பது மனமாற்றம். என் மறுத்துப் பேசும் குணத்தால், எனக்குக் கெட்ட குணமுள்ளவர் தேடி வருகிறார்கள். இந்த மறுத்துப் பேசும் குணத்தை ஏற்றுக் குணமாக மாற்றுகிறேன் என்பது புறத்தேயுள்ள திருவுருமாற்றம். அத்திருவுருமாற்றம் வழியாக அருள் செயல்படும். டாக்டர் வந்து ஆப்பரேஷனே தேவையில்லை என்பார் அல்லது சிறு உபாதையுடன் ஆப்பரேஷன் முடியும். கெட்ட குணமுள்ளவர் வருகிறார் என்ற பிரச்சினை ஆப்பரேஷன் தேவையில்லை என்ற வாய்ப்பாக மாறும்.

****

757) புற நிகழ்ச்சியால் உடலைத் தீண்டும் இவ்வனுபவம் கழுத்தை நெறிக்கும் கைகளை இறைவனின் ஸ்பர்சமாக அறியும்.

ஸ்பர்சத்தின் இனிமை.

ஒன்றான இறைவன் பலவான ஜீவன்களானான், ஏகன் அநேகனானான் என்பது தத்துவம். மனிதப் பிறவியில் நாம் நம்மை மட்டும் அறிகிறோம். பிரம்மம் தன்னை மட்டும் அறியும். சத்தியஜீவியத்தில் மனிதன் தன்னை இறைவனாகவும், மற்றவர்களை இறைவனாகவும் அறிவதுடன், தன்னுள் அத்தனை ஜீவாத்மாக்களிருப்பதையும், மற்ற அத்தனை ஜீவன்களிலும் தானிருப்பதையும் உணர்கிறான். இந்த நான்கு நிலைகளையும் ஒரே சமயத்தில் அறியவல்லது சத்தியஜீவியம்.

மனம் ஒன்றை மட்டும் அறியும். அத்தனை ஜீவாத்மாக்களும் தன்னுள் இருப்பதை அறிந்த மனிதன், அதை மட்டும் ஏற்க முன்வந்தால், மனத்தின் அறிவு செயல்படும் வகை வேறு. அனைவரும் தனக்காக வாழவேண்டும் என அவன் நினைக்கின்றான். அது சுயநலமாகிறது. தான் பிற ஜீவன்களிருப்பதை அறிந்தால் பரநலம் ஏற்படுகிறது.

இந்த நான்கு ஆன்மீக அனுபவங்களையும் பெற்றவன் பிறரைத் தானாக உணர்ந்து, தன்னை இறைவனாக அறிந்து, பிறரையும் இறைவனாக அறியமுடிகிறது. பிறர் கை தன்னைத் தீண்டினால், அது இறைவன் தன்னைத் தீண்டுவதாகும் எனவும் புரியும். கழுத்தை நெறிக்கும் பிறனுடைய கையைத் தன் கையாக அறியும்பொழுது, தானே தனக்கு ஊறு செய்யவில்லை என்று தெரிகிறது. அதன் சூட்சுமம் விளங்குகிறது. அதுவும் இறைவனின் கரம் எனத் தெரிகிறது. எனவே அது இறைவனின் ஸ்பர்சத்திற்குரிய கருணை வெள்ளத்தை எழுப்புகிறது.

உலகம் ஓர் அற்புதக் காட்சி என்பதும், புறநிகழ்ச்சி இறைவன் எனவும், தானே இறைவன் என்பதும் அறிந்தவுடன்; ஐக்கியம் என்ற உணர்வெழுந்து ஆன்மா மலர்ந்து உடல் சிலிர்த்து உள்ளம் பூரித்து மனம் மகிழ்வெய்துகிறது.

இது சத்தியஜீவிய உணர்வு.

அலிப்பூர் ஜெயிலில் ஸ்ரீ அரவிந்தர் பெற்ற காட்சி இது. அவருக்குக் கைதிகள் கிருஷ்ணனாகக் காட்சி அளித்தார்கள். அதனால் அவர்மீது நடத்தப்பட்ட கேஸ் இறைவனின் செயலாக இருந்தது. வக்கீலுக்குத் தம் கேஸ் பற்றிய விவரங்களை அவர் கூற முன்வந்தபொழுது உள்ளேயிருந்து குரல் "பேசாதே' என்றது.

கேஸ் இறைவனுடையது.

கேஸே இறைவன்.

விசாரணை இறைவனின் ஸ்பர்சம்.

தீர்ப்பு ஆண்டவனுடையது.

என்னால் விடமுடியாத பந்தங்களை விடுவிப்பதற்காக என்னை சிறைப்படுத்தினாய் என்று இறைவனிடம் பகவான் கூறுகிறார்.

உன் கழுத்தை நெறிக்கும் கைகளையும் இறைவனின் ஸ்பர்சமாக அனுபவிக்கவேண்டும் என்பது பகவான் வாக்கு. அவர் எழுதியவற்றைத் தத்துவமாகவோ, வியாக்கியானமாகவோ, உரை எழுதியதாகவோ எடுத்துக்கொள்ளாமல், அவை இறைவன் அருளிய சொற்கள்,வேதவாக்கு என ஒருவரால் எடுத்துக்கொள்ள முடியுமானால், அவருக்குப் பூரண யோகத்தின் ஞானம் பலி த்ததாக அர்த்தம். ஸ்ரீ அரவிந்தம் என்றால்,

. உலகில் ஆனந்தம் தவிர வேறில்லை.

. தீமை, வலி என்பவை உலகிலில்லை, அது அகந்தையின் பார்வை.

. பூரணயோக ஞான திருஷ்டிக்கு உலகம் ஓர் அற்புதக் காட்சி.

சாதாரண மனிதன் தவம் செய்ய விருப்பப்பட்டால், "தவம், உனக்கில்லை'' என்று பதில் வரும். அது முன்னாள் நிலைமை. முடியாட்சியைப் போன்றது. பணக்காரன் ஆட்சியில் ஏழைக்கு ஒன்றுமில்லை என்பதுடன் ஏழை தனக்குள்ள சௌகரியத்தின் மரியாதையை அனுபவிக்க பணக்காரன் விடமாட்டான். ஜாதித்திமிர், பணத்திமிர், ஏழைக்கு இருப்பதை அனுபவிக்க அனுமதிக்காது. மக்களாட்சியில் உரிமை எல்லோர்க்கும் உண்டு. எல்லா உரிமைகளும் எல்லோர்க்கும் உண்டு. திறமைக்குத் தகுந்த பலன் உண்டு. அன்னையின் யோகம், "யோகம், உனக்கில்லை'' என்று கூறாது. யோகம் அனைவருக்கும் உண்டு. பலன் பயிற்சியைப் பொருத்தது என்பது அன்னை சட்டம். ஸ்பர்சத்தின் இனிமையை நாமெல்லாம் காணமுடியுமா என்று கேட்டால், அன்பர் அதற்குரிய தீவிரத்தை க்ஷண நேரம் பெறமுடியும். அந்த நேரம், அந்த அளவில், ஸ்பர்சத்தை அறியமுடியும். நிலத்தில் பக்தர் வேலை செய்யும்பொழுது அன்னை நினைவைப்பூர்த்திசெய்ய முயன்று வெற்றி பெற்றார். இனி, நினைவில்லாமல் குனிவதோ, நிமிருவதோ இல்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டது. நீர் இறைக்கும் இன்ஜின் பெல்ட் அறுந்து வேகமாக ஓடும்பொழுது அவர் முதுகில் அறைந்தது. இது வலி தாங்காது, உயிர் போகும். அவருக்கு அந்த வலி தெரியவில்லை, சற்று இதமாகவுமிருந்தது. அவ்வளவு வேகமாக அடித்தும் காயம் படவில்லை,இரத்தம் கட்டவில்லை. இது எல்லா அன்பர்கட்கும் உரியது.


 ***

758) ஒன்றை நாடினாலும், விழைந்தாலும் கழுத்தை நெறிக்கும் கைகளாக கடவுள் உன்னைத் தீண்டுகிறார்.

விருப்பின் விளைவு.

இறைவனின் போக்கே தம் போக்கு என இருக்கும் அன்பருக்கு இறைவனின் ஸ்பர்சம் கருணை வெள்ளமாக அமைகிறது. இது கஷ்டம் தீர்வதாக அமைந்தால், "கருணைக் கடலே'' என துதி பாடுகிறோம்.

இறைவனின் பாதையிலிருந்து மாறியபின்னும் இறைவனின் ஸ்பர்சம் முன்போலவே அமைகிறது. என்றாலும் நம் பாதை மாறியதால் ஸ்பர்சம் கருணை வெள்ளமாக இருப்பதில்லை. நாம் விலகிப் போவது அதிகமானால், ஒரு கட்டத்தில் அவன் தீண்டுதல் தண்டனையாகவும், கழுத்தை நெறிப்பதாகவும் அமைகிறது. அவனோ, அவனது தீண்டுதலோ மாறுதல் இல்லை. நம் போக்கு மாறுகிறது. நீந்துவதில் சிறப்பானவன் கடலில் நீச்சலடிக்க ஆர்வம் கொண்டால், கடல் அவனைத் தன் மடியிலிருத்தி முத்தமிடுகிறது. நீந்தத் தெரியாவிட்டால் கடல் அவனுக்கு மரணத்தைத் தருகிறது. கடல் தன் நிலையிலிருந்து மாறவில்லை, நம் நிலை மாறுகிறது.

நாம் ஒன்றை நாடும்பொழுது இறைவன் அதை நமக்கு அளிக்கின்றான். அது கிடைக்காத நேரம் பிரார்த்தனை செய்தால் பலிக்கிறது. சில சமயம் பிரார்த்தனையும் பலிப்பதில்லை. மீண்டும் அதை நாடினால் தடை ஏற்படுகிறது. தொடர்ந்து நாடினால் தண்டனை கிடைக்கிறது. பின்னும் மனம் அதிலிருந்தால் இறைவனின் ஸ்பர்சம் கழுத்தை நெறிப்பது போலிருக்கிறது.

களேபரம் செய்த தொழிலாளிகள் தாங்களே தங்கள் வீட்டைக் கொளுத்திவிட்டு, முதலாளிமீதும், ஆபீசர்கள்மீதும் போலீஸில் புகார் கொடுத்தார்கள். போலீஸ் அவர்களைக் கைது செய்ய புறப்படும் சமயம் முதலாளியும், ஆபீசர்களும் அங்குத் தங்கள் புகாரைக் கொடுப்பதற்காக வந்தனர். போலீஸ் அவர்களைக் கைது செய்ய திட்டமிட்ட சமயத்தில் அவர்களே வந்தது போலீஸின் எண்ணம் நிறைவேறுவதாக இருந்தது. இந்த எண்ணம் தெரிந்திருந்தால் அவர்கள் அந்தப் பக்கம் வந்திருக்கமாட்டார்கள். ஏட்டு முதலாளிக்கு வேண்டியவர். "சார், சாப்பிடவேண்டும் என்று சொல்லி விட்டுப் போய்விடுங்கள்'' என்று அவர் கூறியதை முதலாளி புரிந்துகொண்டார், ஆபீசர்களுக்குப் புரியவில்லை. அவர் தப்பித்துக்கொண்டார், மற்றவர்களைக் கைது செய்தனர். நாம் எதை விட்டு விலகவேண்டுமோ அதையே நாடிச் சென்றால், அது விலங்காக மாறுகிறது.

யோகத்தையும், அன்னையையும், பகவானையும் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் தங்கள் வாழ்வை அன்னையிடம் ஒப்படைத்தவர்கள். அதனால் அவர்கள் நாடவேண்டியதோ, தேடிப் போகவேண்டியதோ ஒன்றும் இல்லை. சாதாரண மனிதன் நாடுவதைச் சாதகன் நாடுவது தவறு. அதனால் இறைவனின் தீண்டுதல் கழுத்தை நெறிப்பதுபோல் தென்படுகிறது. அதையும் கருணையின் கடாட்சமாக அறிந்தால், அதுவும் கருணை வெள்ளமாக மாறும். அது முடிவான பக்குவம் உள்ளவருடைய நிலை.

இறைவன் என்றும் நம்மைத் தீண்டுகிறார்.

நம் நிலைக்கேற்ப அது நமக்குத் தெரிகிறது.

பரமாத்மாவே ஜீவாத்மா என்பது ஸ்ரீ அரவிந்தம். ஜீவாத்மா அகந்தையால் சூழப்பட்டுள்ளது. அகந்தையின் வளர்ச்சிக்குள்ள பருவங்கள் பல. அவை:

1) தன் கூட்டுக்குள் வளரும் அகந்தை. இதன் பாகங்கள் ஏராளம். 3 என்றோ, 6 என்றோ, இரண்டையும் இணைத்து 18 என்றோ கூறலாம். நாம் 3 நிலைகளை மட்டும் கருதுவோம்.

- காரியங்களைச் செய்யக் கற்றுக்கொண்டு அகந்தை வளர்வது.

- அடுத்தவர்களுடன் பழகக் கற்பதால் அகந்தை வளர்வது.

- விஷயங்கள் புரிவதால் மனத்தில் அகந்தை வளர்வது.

2) தன் கூட்டைவிட்டு வெளியேயுள்ளவற்றின் உதவியால் அகந்தை வளரும்.அகந்தையைக் கடப்பதால்,

. வளரும் திறமை.

. எழும் பழக்கம்.

. விளங்கும் கருத்துகளை அகந்தை மீண்டும் தன் வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்த முயல்வது.

3) ஆத்ம விழிப்பு ஏற்படுவதால்,

. காரியங்கள் கலை நுணுக்கத்துடன் அமைவது.

. கலைகளில் திறமை வெளிப்படுவது.

. தத்துவம், விஞ்ஞானத் தெளிவு வருவது ஆகியவற்றை மீண்டும் அகந்தை தன் வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்துவது. ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் முக்கிய கட்டங்கள் :

. பலனை நம்பாதே.

. எதை ஆர்வமாக நாடினாலும் அதை மனிதன் சாதிப்பான்.

. ஆசையை அழித்துவிடு.

. அகந்தையை களைந்துவிடு.

. சர்வதர்மங்களையும் மறந்து சரணடைந்து மோட்சத்தை நாடு.

ஆத்ம விழிப்பு ஏற்படும்வரை அகந்தையின் வளர்ச்சிக்குப் பெரும் போராட்டமில்லை. அது உள்ள சூழ்நிலையில் அதிகாரத்திற்கு எளிமையாகக் கட்டுப்படும். அதனால் சிரமம் எழுவதில்லை. ஆத்ம விழிப்பு ஏற்பட்டபின் ஆண்டவன் அகந்தையான மனிதனை நாடுகிறான். மனிதன் நல்லுணர்வோடிருந்தால் ஆண்டவனுடைய ஸ்பர்சம் பரவசமாகவும், கெட்ட எண்ணத்துடனிருந்தால் கொடூரமாகவும், ஆசையோடு செயல்பட்டால் அவஸ்தையாகவும், அன்போடு நடந்தால் இனிமையாகவும் வருகிறது. அதனால் ஸ்ரீ அரவிந்தம் முடிவாகக் கூறுவது,

. மனிதன் அகந்தையை விடுமுன் ஆன்மவிழிப்புப் பெறுகிறான்.

. அகந்தையிருப்பதால் இறைவனின் ஸ்பர்சம் இடையூறாக இருக்கிறது.

. ஆர்வம் அதிகமானால் கடுமை அதிகமாகும்.

. எப்பொழுது கடுமை கொடுமையாகிறதோ அதுவே அகந்தைக்கு அதிர்ஷ்டமான நேரம்.

மேற்சொன்ன கருத்து இதன் ஓர் முக்கியப் பகுதி. அதை விருப்பத்தின் விளைவு என்கிறோம்.

****

759) நாடுவதை நிறுத்தி பார்வையை உள்ளே செலுத்தினால் வாழ்வு அற்புத உணர்வாக அணைக்கும்.

உள்நோக்கின் அற்புதம்.

நம் பார்வை உள்ளே செல்வதில்லை. மனம் புறவிஷயங்களை நாடுவதால் பார்வை வெளிச் செல்கிறது. பார்வை மனத்தின் பகுதி. எனவே மனம் போன வழி பார்வை செல்கிறது. வெளிச் செல்லும் பார்வைக்கு சக்தி குறையும். உட்செல்லும் பார்வைக்கு சக்தி அதிகரிக்கும். வெளியே சென்றால் பிரச்சினை எழும், தெளிவு குறையும். உட்சென்றால் பிரச்சினைகள் தீரும், தெளிவு நிறையும். நிறைந்த தெளிவு செறிவு பெற்றால் உணர்வுமயமாகி, உட்ஜோதியைத் தொடும். ஜோதி உணர்வை அற்புதமாக்கும். உணர்வின் ஜோதிக்கு வாழ்வு கட்டுப்படும். கட்டுப்படாத வாழ்வு தொந்தரவு செய்யும். கட்டுப்பட்ட வாழ்வு ஆதரவு அளித்து, அணைக்கும்.

உடலின் வேதனை பரவி தாங்கமுடியாமல் துடிக்கும்பொழுது, அன்னைக்கு வேண்டிக்கொண்டால் வலி போகும் என்றொருவர் சொல்லியதை மனம் ஏற்றது. பிரார்த்தனை செய்ய நோயாளி சம்மதித்தார். அன்னை தம் கையால் உடலை வருடிவிடுவதாக நினைத்து பிரார்த்தனை செய்வது சிறப்பு என்றார் வந்தவர். அப்படியே செய்தார் நோயாளி. கொஞ்ச நேரத்தில் கண்மூடி அயர்ந்து தூங்கிவிட்டார். உணர்வு சிதறும்பொழுது வலி ஏற்படுகிறது. உணர்வு வெளிச்செல்லும்பொழுது வலி எனும் பிரச்சினையை உண்டுபண்ணுகிறது. உணர்வு உள்நோக்கிச் சென்றால், பிரச்சினை தீரும், வலி போகும் என்பது விளக்கம். அந்த விளக்கம் வலி படும் நோயாளிக்குப் பலன் தரப்போவதில்லை. உணர்வு உள்நோக்கிச் செல்லவேண்டும் என்ற கருத்தை, அன்னைக்குப் பிரார்த்தனை செய் என்று மாற்றிச் சொன்னார். அன்னையை மனம் நினைத்தால் மனம் வலியிலிருந்து விலகும், வெளிச் செல்லாது. அன்னை உள்ளேயிருக்குமல்லவா? அன்னையை நினைக்க உணர்வு உட்செல்கிறது. உட்சென்ற உணர்வு அன்னையில் குவிகிறது.அன்னை உடலை வருடிவிடுவதாக நினைக்கும்பொழுது, வலி எனும் உணர்வு அன்னை உணர்வோடு தொடர்புகொண்டு, அன்னை மையத்தை நோக்கிச் சென்று குவிகின்றன. உணர்வின் செறிவு அன்னை ஜீவியத்தின் செறிவை எட்டும்பொழுது, அற்புத உணர்வேற்படுகிறது.

வாழ்வில் நம் உணர்வு வலியானது. வலிமையற்ற உணர்வு வெளிச்செல்லும்பொழுது, இருக்கும் வலிமையும் குறையும், வலி அதிகமாகும். வாழ்வின் உணர்வுக்கு வலிமை அதிகமாகவும், நம் உணர்வின் வலி மை குறைவாகவுமிருப்பதால் நாம் வலி படுகிறோம். பிரார்த்தனையாலும், அன்னை நினைவாலும், அன்னை உடலில் வலியுள்ள இடத்தை வருடிக் கொடுப்பதாக நினைப்பதாலும், வெளிச்செல்லும் உணர்வு உள்நோக்கிச் செல்கிறது.

உள்நோக்கி செல்லும் உணர்வு பிரச்சினையை அழிக்கும்.

பிரச்சினை வலியானால், அது வலியைப் போக்கும்.

உணர்வு அன்னையில் சேர்ந்தால் வலிமை பெருகும்.

வலிமையுள்ள உணர்வுக்கு அற்புதம் உண்டு.

அதனால் அற்புத உணர்வு எழும்.

அற்புத உணர்வு தன் வலிமையால் வாழ்வைக் கட்டுப்படுத்தும்.

கட்டுப்பட்ட வாழ்வு அன்புக்குரிய ஆதரவைத் தரும்.

வாழ்வு அடுக்கடுக்காக அமைந்துள்ளது. ஓர் அடுக்கில் உள்ள அற்புதம் கீழே சென்று பார்த்தால் வெறுங்காட்சியாகத் தெரிகிறது. மேலும் ஒருபடி கீழே போனால் வெறுங்காட்சியாக இருந்தது, கடுமையாகத் தெரியும். அற்புதத்திலிருந்து கீழே வருவதற்குப் பதிலாக ஒருபடி மேலே போய்ப் பார்த்தால் பெரிய அற்புதமாக இருக்கும். தொடர்ந்து மேலே போனால் காட்சி மறையும், உணர்வு மிஞ்சும். தொடர்ந்தால் உணர்வுமிருக்காது. இது சிருஷ்டிக்குரிய நிலைகள். தெய்வ வழிபாட்டில் இதுபோன்ற நிலைகளைக் காணலாம். விக்ரஹ வழிபாடு ஒரு நிலை. அதன்கீழ் கிராமதேவதை எனக் "காளி' வழிபாடு பலியுடன் - ஆடு, கோழி பலி கொடுப்பது - நடக்கிறது. காட்டேரி வழிபாடு அதன் கீழுள்ளது. விக்ரஹ வழிபாட்டைக் கடந்து மேலே சென்றால் தத்துவம், பிரம்மம் எனக் கூறுகிறது. பிரம்மத்திலும் இருவகைகளுண்டு. அவற்றைக் கடந்த புருஷன், புருஷோத்தமன் உண்டு. முடிவாக துரியநிலை எனும் சச்சிதானந்தம். பிரம்மம் அதையும் கடந்தது.

புறத்தை நோக்கிப் போவதும், அகத்துள் செல்வதும்

அடுத்த அடுத்த கட்டங்கள். புறத்தில் அர்த்தமற்றதாகத்

தெரிபவை அகத்தில் அற்புதமாகத் தெரியும்.

****

760) உள்ளே போவதைவிட உள்ளே அன்னையைத் தேடுதல் நன்று. ஆன்மா அன்னையை உள்ளே தேடுவது ஆனந்தம் Bliss. அறிவாலும், செயலாலும் அன்னையை அகத்தில் தேடுவது சிருஷ்டியின் ஆனந்தம் (delight).

சிருஷ்டியின் ஆனந்தம்.

மேல்மனம் வாழ்க்கைக்குரியது. இது சிறியது, காலத்திற்குக் கட்டுப்பட்டது. அறியாமையாலானது, அகந்தைக்குரியது. உள்ளே போனால் காலத்தின் பிடி தளரும், அறியாமை குறையும், அகந்தை விலகும். உள்ளே போகாமல் எந்த யோகமும் செய்யமுடியாது. பூரணயோகத்திலும் உள்ளே போவது முதற்படி. போய் அங்கு சைத்தியப் புருஷனைக் காணவேண்டும். இது பெரிய உண்மை; பொது உண்மை. உலகத்தைச் சுற்றிவந்தால் மாம்பழம் தருகிறேன் என்றால், உலகத்தை சுற்றிவருவது முறை. அதைவிட்டு பெற்றோரைச் சுற்றிவருவது அதற்குச் சமம் என்பதும் உண்மை. அதுபோன்ற உண்மையை மேலே எழுதினேன்.

அன்னையை வாழ்வில் காண்பது சாதகனுக்கும், பக்தனுக்கும் உள்ள பொது விதி. ஏழையில் ஆண்டவனைக் காண்பது, நேரில் ஆண்டவனைக் காண்பதைவிடச் சிறப்பு. வாழ்வில் அன்னை முறைகளைக் கடைப்பிடிப்பது சிரமம். அன்னையைக் காண்பது அதைவிடச் சிரமம். பக்குவமான பக்தியுள்ளவர்க்கு முறைகளைவிட அன்னையைக் காண்பது எளிது. ஆண்டவனைக் காண முயன்ற சக்கிலிக்கு நாளைக்கு வருகிறேன் என்றார் ஆண்டவன். நாள் முழுவதும் கடந்தபின் அவன் ஏமாந்தபொழுது, "நான் பிச்சைக்காரனாகவும், உதவி வேண்டும் பெண்ணாகவும், கொடுமைப்படும் சிறுவனாகவும் வந்தேன். உன் உதவி பெற்றேன். அதில் நீ பெற்ற தரிசனம் ஆண்டவன் தரிசனமல்லவா?'' என்றார் ஆண்டவன் என்பது டால்ஸ்டாய் எழுதிய கதை. வாழ்வில் ஆண்டவனைக் கண்டவன் சக்கிலி .

உள்ளே போய் மனோமயப்புருஷனை நாடுதல், நிர்வாணம் பெறுதல், சைத்தியப் புருஷனைக் காண்பதற்குப் பதிலாக இந்தச் சக்கிலி போல உள்ளே அன்னையை மட்டும் தேடினால் நாம் நாடும் சைத்தியப் புருஷன் அன்னையாகக் காட்சி அளிப்பான். சைத்தியப் புருஷனைக் காண்பது யோகம். அன்னையை அதில் காண்பது யோக சித்தி.

ஆன்மா நிஷ்டையில் உள்ளே போனால் அன்னையைக் காணலாம். அது Bliss ஆனந்தம் தரும். அறிவாலும், செயலாலும் அன்னையை அகத்தில் தேட உதவுவது சமர்ப்பணம். சமர்ப்பணத்தை அன்னை ஏற்கவேண்டும் என விழைந்தால், அன்னை அதை ஏற்க முன்வந்து ஏற்றால், அன்னை நம் சமர்ப்பணத்தை ஏற்கும் நேரம் ஆனந்தம் (bliss), சிருஷ்டியின் ஆனந்தமாக (delight) மாறும். ஆனந்தத்தை பணத்திற்கு ஒப்பிட்டால், சிருஷ்டியின் ஆனந்தத்தை பணம் தரும் பயனுக்கு - சாப்பாடு, உடை, வசதி, பிரயாணம் -ஒப்பிடலாம். அது ஒருபடி உயர்ந்தது. பூரணயோகத்திற்குரியது.

. உள்ளே போவது, புறத்தில் தேடுவதைவிட உயர்ந்தது.

. அதனினும் நன்று, உள்ளே அன்னையைத் தேடுவது.

. நாம் உள்ளே போவதைவிட ஆன்மா உள்ளே போக முயல்வது சிறப்பு.

. உள்ளே போன ஆன்மா, அதற்குரிய ஆன்மாவைத் தேடாமல், அன்னையைத் தேடுவது அடுத்தக் கட்டம்.

. அப்படி அன்னையை உள்ளே தேட ஆன்மாவாலும் முடியும், அறிவாலும் முடியும், செயலாலும் முடியும்.

. அத்தேடலுக்குரிய பலன் delight சிருஷ்டியின் ஆனந்தம்.

யோகங்கள் பரமானந்தம், சத்தியானந்தம் போன்ற ஆனந்தங்களைக் குறிக்கின்றன. அவை குறிப்பது சச்சிதானந்தத்திலுள்ள ஆனந்தம். அது பூவுலகுக்கு வாராது. வந்தால் நிலைக்காது. அதை நிலைக்கச் செய்வது திருவுருமாறிய ஜடம். ஜடம் திருவுருமாறியபின் ஆனந்தம் (Bliss) அதனுள் வெளிப்பட்டால் அது சிருஷ்டியில் ஆனந்தம் (delight)ஆக மாறுகிறது. ஸ்ரீ அரவிந்தருடைய யோகத்தில்தான் இந்த ஆனந்தம் பேசப்படுகிறது. ஆனந்தத்திற்கு சிருஷ்டியுடைய ஜீவன் திருவுருமாறி இடம் அளித்தால் சிருஷ்டியில் ஞானம், அஞ்ஞானத்திருந்து எழுந்து பேரானந்தம் வெளிப்படும். இதுவே சிருஷ்டியில் இறைவன் தேடும் ஆனந்தம். இதற்காக ஏற்பட்டதே லீலை. சிருஷ்டிக்கே காரணம் இது என்கிறோம்.

தொடரும்...

****

 

 


 

ஜீவிய மணி

மனம் தன்னையறியும், தன்னை மட்டும் அறியும்.


 


 



book | by Dr. Radut